Verbum

klar

1. a

1) я́сны, све́тлы; празры́сты

2) зразуме́лы

2. adv зразуме́ла, я́сна;

klipp und ~ разм. зразуме́ла, я́сна, недвухсэнсо́ўна;

sich (D) über etw. im Kláren sein дакла́дна ўяўля́ць сабе́ што-н., мець дакла́днае ўяўле́нне пра што-н.;

ins Kláre kómmen* дамо́віцца

bewégen* II

vt

1. (zu D) схіля́ць (каго-н. на што-н., да чаго-н.);

er wúrde dazú bewógen яго́ ўгавары́лі гэ́та зрабі́ць

2. ~, sich:

sich ~ lássen* (zu D, zu + inf) схіля́цца (да чаго-н.), даць сябе́ ўгавары́ць (зрабіць што-н.)

léhnen

1. vt (an, gegen A) прыхіля́ць, прыстаўля́ць (да чаго-н.)

2. ~, sich

1) (an, gegen A) прыпіра́цца, прыхіля́цца (да чаго-н.), абапіра́цца, аблако́чвацца (на што-н.)

2) (über A) пераве́швацца (цераз што-н.);

sich aus dem Fénster ~ высо́ўвацца з акна́

ánfangen*

1. vt пачына́ць, пачына́ць рабі́ць (што-н.);

was fánge ich nun an? што мне цяпе́р рабі́ць?;

von vorn ~ пачына́ць спача́тку;

◊

mit ihm ist nichts ánzufangen з ім ка́шы не зва́рыш

2. vi пачына́цца;

es fängt an zu régnen пачына́ецца дождж

ánstecken

1. vt

1) (an A) нако́лваць (на што-н.); прыко́лваць (да чаго-н.)

2) надзява́ць, насо́ўваць (на што-н.)

3) запа́льваць; падпа́льваць;

éine Zigarétte ~ запалі́ць цыгарэ́ту

4) (mit D) заража́ць (чым-н.)

2. ~, sich (bei D) заразі́цца (ад каго-н.)

üben

1. vt

1) практыкава́ць

2) абазначае дзеянне, на характар якога ўказвае назоўнік:

Klavíer ~ (і)гра́ць [практыкава́ць] на рая́лі;

Gedúld ~ праяўля́ць цярплі́васць;

Kritík ~ (an D) крытыкава́ць (каго-н., што-н.)

2. ~, sich (in D) практыкава́цца (у чым-н.); трэнірава́ць (што-н.)