уста́віць сло́ўца ein Wort (in die Unterháltung) éinflechten [éinfließen] lássen*;
◊
уста́віцькаму-н.мазгі́j-m den Kopf zuréchtrücken [wáschen*]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
чака́ць wárten vi (каго-н., чаго-н. auf A); erwárten vt; hárren vi (G, auf A) (настойліва, цярпліва);
не чака́ць нічо́га до́брага nicht Gútes erwárten;
час не чака́е die Zeit drängt, die Sáche hat Éile;
зада́ча чака́е свайго́ рашэ́ння die Áufgabe harrt der Lösung;
чака́ць не дачака́цца … kaum erwárten können
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
змяні́ць, змяня́ць
1. (перамяніць) verändern vt, ábändern vt;
2. (заступіць на чыё-н месца) áblösen vt;
3. (зняць з пасады) (áus)wechseln vt, ersétzen vt;
4. (з’явіцца на месцы каго-н., чаго-н.) áuftauchen vi (s), áuftreten*vi (s), áufkommen*vi (s); vertréten*vt (каго-н.);
5. (перастаць карыстацца) wéchseln vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ачы́сткаж.
1. Réinigung f -, Säuberung -;
2. (ад прымесяў) Réinigung (von Beimischungen); Raffinatión f - (цукру, нафты);
3. (вызваленне ад прысутнасці каго-н., чаго-н.) Räumung f -; Fréimachen n -s;
4. (бульбы, яблыкаўі г. д.) Schälen n -s, Péllen n -s, Ábpellen n -s;
◊
дзе́ля ачы́сткі сумле́ння zur Berúhigung des Gewíssens
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адмаўляцца
1. verzíchten vi (ад чаго-н. auf A); ábdanken vi (ад прастола); widerrúfen*vt, zurüсknehmen*vt (ад словаі г. д.); ábschwören*vi (D) (ад рэлігііі пад.);
адмаўляцца ад пра́ва auf sein Recht verzíchten;
адмаўляцца ад спа́дчыныéine Érbschaft áusschlagen*;
2. (ад каго-н.) sich lóssagen (von D)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адыхо́дм.
1. (адбыццё) Ábgang m -(e)s; чыг.Ábfahrt f -; Áuslaufen n -s (судна);
2.вайск. Rückmarsch m -(e)s, -märsche, Rückzug m -(e)s, -züge;
3. (аддаленне ад каго-н., чаго-н.) Ábkehr f - (von D), Ábwendung f - (von D);
адыхо́д ад тэо́рыі die Ábkehr von der Theoríe
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
cling
[klɪŋ]
v. clung, clinging
1) прыліпа́ць, прычапля́цца, прыстава́ць
The boy clung to his mother — Хло́пчык прылі́п да ма́ці
2) трыма́цца, быць ве́рным
to cling together — трыма́цца ра́зам
to cling to one’s beliefs — застава́цца ве́рным сабе́, трыма́цца сваі́х пагля́даў
3) хілі́цца, тулі́цца да каго́
4) чапля́цца; мо́цна трыма́цца чаго́, лі́пнуць
to cling to hope — пе́сьціць надзе́ю
5) застава́цца ў па́мяці (пра сло́вы)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)