übergehen* II vi (s)

1) перахо́дзіць, пераязджа́ць, перапраўля́цца (in A, zu D – куды-н., да каго-н., чаго-н.);

zum Ángriff ~ перахо́дзіць у наступле́нне

2) перахо́дзіць (на чый-н. бок);

ins féindliche Láger ~ перайсці́ ў варо́жы ла́гер

3) (zu D) перахо́дзіць, прыступа́ць (да чаго-н.);

zu éinem ánderen Théma ~ перайсці́ да друго́й тэ́мы

4) (in A) перахо́дзіць, пераўтвара́цца (у што-н.);

der Régen ging in Schnee über дождж перайшо́ў у снег

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)