вымага́ць

1. (патрабаваць, мець патрэбу ў чым-н.) erfórdern vt; bedürfen vi (чаго-н. G);

2. разм. (дамагацца шантажом) erpréssen vt; ábpressen vt;

вымага́ць гро́шы ў каго-н. von j-m Geld erpréssen;

вымага́ць дазна́нне ў каго-н. j-m ein Geständnis ábnötigen, von j-m ein Geständnis erzwíngen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́перці разм.

1. (высунуцца за межы чаго-н.) vórspringen* vi (s); (her)vórstehen* vi;

2. (выгнаць) hináusstoßen* vt, hináusdrängen vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráusstoßen* vt, heráusdrängen vt (у напрамку да таго, хто гаворыць);

3. разм. (выганяць) heráusschmeißen* vt; zéigen, wo der Zímermann das Loch gelássen hat

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дада́так м.

1. (тое, што дадаецца) Zúsatz m -es, -sätze; Ergänzung f -, -en;

2. (кніга, брашура, што прыкладаецца) Béilage f -, -n; Ánlage f -, -n; Zúgabe f -, -n;

у дада́так in Ergänzung, ergänzend, als Náchtrag (да чаго-н. zu D);

у дада́так да ска́занага in Ergänzung zu dem Geságten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падчапі́ць

1. (зачапіць, прычапіць) ánhaken vt (да чаго-н. an A);

2. разм. (набыць) sich (D) ánschaffen; áufgabeln vt (каго-н.);

дзе ты падчапі́ла яго́? разм. wo hast du ihn denn áufgegabelt?;

3. перан. разм. (сказаць што-н. з’едлівае) nécken vt (чым-н. mit D); hänseln vt (пакепліваць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

размеркава́нне н.

1. Vertéilung f -, -en; Éinteilung f - (дзяленне); Zúteilung f - (раздача);

размеркава́нне абавя́зкаў Áufgabenverteilung f;

размеркава́нне по́пыту эк. Náchfrageverteilung f -;

размеркава́нне прыбы́тку камерц. Gewínnausschüttung f, Gewínnverteilung f;

размеркава́нне тава́раў камерц. das Disponíeren von Wáren;

2. (спецыялістаў) Éinsatz m -es, -sätze; Éingliederung f - (уключэнне ў склад чаго-н.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

распіса́цца, распі́свацца

1. (паставіць подпіс) unterschréiben* vt, unterzéichnen vt, signíeren vt (высок.);

распіса́цца ў атрыма́нні чаго-н. den Empfáng (schríftlich) bestätigen [beschéinigen];

2. разм. (зарэгістраваць свой шлюб) die Ehe registríeren lássen*; stándesamtlich héiraten;

3. (шмат пісаць) zusámmenschreiben* vt, ins Schréiben kómmen*;

◊

распіса́цца ва ўла́сным банкру́цтве séinen éigenen Bankrótt beschéinigen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

саро́мецца

1. sich schämen, sich geníeren [ʒə-];

саро́мецца чаго-н. sich éiner Sáche (G) wégen schämen [geníeren];

ён саро́меецца сваі́х сябро́ў er schämt sich vor séinen Fréunden;

2.:

саро́мецца што-н. зрабі́ць sich schämen [geníeren] (+ zu + inf);

я не саро́меюся сказа́ць яму́ пра́ўду ich geníere mich nicht, ihm die Wáhrheit zu ságen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

саступа́ць, саступі́ць

1. (адысці ў бок) beiséite tréten*;

2. разм. (адмовіцца ад каго-н, чаго-н на карысць каму-н, чаму-н.) ábtreten* vt, überlássen* vt;

3. разм. (пайсці на саступкі) náchgeben* vi;

саступа́ць у цане́ den Preis herábsetzen [reduzíeren]; im Preis náchlassen*;

саступа́ць даро́гу den Weg frei gében* [frei máchen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

from

[frʌm; unstressed frəm]

prep.

1) з, са (на пытаньне: адку́ль? з чаго́?)

a train from Miensk — цягні́к зь Ме́нску

made from iron — зро́блены з жале́за

2) ад (на пытаньне ад каго́-чаго́? ад яко́га ча́су?)

Take the book from her — Вазьмі́ кні́гу ад яе́

from that time — ад таго́ ча́су

to escape from fire — уцячы́ ад агню́, пажа́ру

From morning till night — Ад ра́ньня да но́чы, ад ра́нку да ве́чара

3) ад (пасьля́ дзеясло́ваў: hide, conceal, differ, distinguish, tell)

She concealed it from me — Яна́ затаі́ла гэ́та ад мяне́

Anyone can tell apples from oranges — Ко́жны мо́жа адро́зьніць я́блыкі ад апэльсы́наў

4) з, дзе́ля (для абазна́чаньня прычы́ны, маты́ву)

from a sense of duty — з пачуцьця́ абавя́зку

from my own experience — з мае́ ўла́снае пра́ктыкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

éinfügen

1. vt

1) устаўля́ць, укла́дваць, урабля́ць, прыла́джваць

2) устаўля́ць, уключа́ць (у спіс)

2. ~, sich (in A)

1) уключа́цца (у што-н.)

2) прывыка́ць (да чаго-н.), звыка́цца (з чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)