Verbum

ábdingen* vt (j-m) вы́таргаваць; дабіва́цца ўсту́пкі (у чым-н., у каго-н.);

vom Préise ~ дабі́цца ўсту́пкі ў цане́

ábhalten* vt

1) затры́мліваць, не прапуска́ць (ваду)

2) (von D) утры́мліваць (каго-н. ад чаго-н.)

3) право́дзіць (сход)

ánheimfallen* vi аддз. (s) (D) высок. дастава́цца (каму-н.), перайсці́ (да каго-н., чаго-н.); увайсці́ (у што-н.)

áuflehnen

1. vt прыхіля́ць

2. ~, sich (gegen A)

1) абапіра́цца (локцямі)

2) паўстава́ць (супраць каго-н., чаго-н.), супраціўля́цца

áuswischen

1. vt выціра́ць;

◊

j-m die Áugen ~ разм. абдуры́ць каго́-н.

2. vi (s) фам. уцячы́, зні́кнуць, змы́цца

begégnen vi (s)

1) (D) напатка́ць (каго-н.); сутыкну́цца (з кім-н., чым-н.)

2) здара́цца (з кім-н.)

Begléitung f -, -en

1) суправаджэ́нне

2) канво́й, эско́рт

3) муз. акампанеме́нт;

in j-s Begléitung у суправаджэ́нні каго́-н.

besórgt a клапатлі́вы;

um [für] j-n, um [für] etw. (A) ~ sein клапаці́цца, турбава́цца, хвалява́цца (за каго-н, за што-н.)

Bóckshorn n -(e)s , -hörner барано́ў рог;

◊

j-n ins ~ jágen разм. прыпало́хаць [напужа́ць] каго́-н.;

ins ~ kríechen* збая́цца, спужа́цца

Bóot n -(e)s, -e ло́дка, чо́вен;

j-n in sein ~ áufnehmen* разм. прыма́ць каго́-н. да свайго́ хаўру́су