Verbum

Sinn m -(e)s, -e

1) пачуццё, адчува́нне;

séiner fünf ~e nicht mächtig sein не вало́даць сабо́й;

séine fünf ~e beisámmen háben быць пры сваі́м ро́зуме і цвёрдай па́мяці

2) pl о́рганы пачу́ццяў

3) свядо́масць, ро́зум;

sich (D) etw. aus dem ~ schlágen* вы́кінуць што-н. з галавы́;

das kam mir aus dem ~ гэ́та вы́лецела ў мяне́ з галавы́;

ein Gedánke kam mir in den ~ [fuhr mir durch den ~], es ging mir durch den ~ мне прыйшла́ ў галаву́ ду́мка;

~ für etw. háben ве́даць толк у чым-н.;

~ und Áugen für etw. (A) háben цані́ць што-н.; ве́даць толк у чым-н.;

auf séinem ~ behárren [bestéhen*, bléiben*] упа́рціцца на сваі́м рашэ́нні, насто́йваць на сваі́м;

ist er bei ~en? ці ў ро́зуме ён?;

aus den Áugen aus dem ~ з вачэ́й дало́ў – з сэ́рца вон;

éines ~es sein быць адно́й ду́мкі;

ánderen ~es wérden змяні́ць ду́мкі

4) сэнс, значэ́нне;

im wéiteren [éngeren] ~e у шыро́кім [ву́зкім] сэ́нсе;

dem ~e nach па сэ́нсу;

◊

was ist der lángen Réde kúrzer ~? у чым су́тнасць [спра́вы]?

éigen

1) свой, ула́сны, уласці́вы;

das ist mein ~ гэ́та мая́ ўласнасць;

etw. zu ~ háben вало́даць чым-н.

2) своеасаблі́вы, дзі́ўны, асаблі́вы;

sich (D) etw. zu ~ máchen прысво́іць сабе́ што-н.;

auf ~e Faust на сваю́ ры́зыку;

auf ~e Réchnung на свой кошт;

es ist mir ~ zumúte [zu Múte] мне не па сабе́

Verfügung f -, -en пастано́ва, распараджэ́нне, дырэкты́ва; юрыд. рашэ́нне (über A – аб чым-н.);

der ~ gemäß, laut ~ зго́дна з распараджэ́ннем;

auf ~ des Geríchts зго́дна з рашэ́ннем суда́;

zur besónderen ~ для асо́бых даручэ́нняў;

zur ~ stéhen* быць [знахо́дзіцца] у распараджэ́нні;

sich j-m zur ~ stéllen адда́ць сябе́ ў чыё-н. распараджэ́нне;

éinstweilige ~ юрыд. часо́вае распараджэ́нне

Súppe f -, -n суп;

~ mit Éinlage суп, запра́ўлены чым-н.;

in der ~ sítzen* быць у ця́жкім ста́не, паку́таваць на безграшо́ўе;

◊

éine ~ éinbrocken разм. завары́ць ка́шу;

éine ~ áuslöffeln расхлёбваць ка́шу;

j-m die ~ versálzen насалі́ць каму́-н.;

j-m in die ~ spúcken разм. сапсава́ць каму́-н. спра́ву; падлажы́ць свіння́ каму́-н.

náchstellen

1. vt

1) рэгулява́ць; адсо́ўваць, пераво́дзіць наза́д;

éine Uhr ~ пераво́дзіць гадзі́ннік наза́д

2) (D) лічы́ць го́ршым (каго-н., што-н. у параўнанні з кім-н., чым-н. іншым), лічы́ць менш дасто́йным [ва́ртым] (каго-н. у параўнанні з кім-н.)

2. vi (D) падпільно́ўваць, прасле́даваць (каго-н.);

éinem Mädchen ~ разм. прасле́даваць дзяўчы́ну

léiden*

1. vt

1) паку́таваць

2) цярпе́ць, дапуска́ць;

Scháden ~ цярпе́ць стра́ту;

j-n gut [gern] ~ können* [mögen*] до́бра ста́віцца да каго́-н.

2. vi

1) (an D, unter D, durch A) паку́таваць (ад чаго-н.)

2) (an D) хварэ́ць (чым-н., на што-н.);

únter etw. (D) ~ паку́таваць ад чаго́-н.

Gespräch n -(e)s, -e размо́ва, гу́тарка;

ein ~ mit j-m ánknüpfen, mit j-m ins ~ kómmen* завяза́ць размо́ву [гу́тарку] з кім-н.;

sich ins ~ éinlássen* уступі́ць у размо́ву;

das ~ auf etw. (A) bríngen* заве́сці размо́ву аб чым-н.;

das ~ geht aus размаўля́ць больш няма́ пра што;

~e führen ве́сці [право́дзіць] размо́вы [гу́таркі]

ánschließen*

1. vt

1) далуча́ць, падключа́ць

2) дадава́ць

2. vi (s)

1) зачыня́цца (пра дзверы)

2) сядзе́ць у аблі́пку (пра вопратку); шчы́льна прыляга́ць

3) (an a) быць звя́заным (з чым-н.)

3. ~, sich (D, an A) далуча́цца (да каго-н., да чаго-н.);

darf ich mich Ihnen ~ ? мо́жна да Вас далучы́цца?