Verbum

трыма́цца

1. (за што-н., каго-н.) sich an j-n, an etw. (A) hálten*;

трыма́цца за галаву́ sich an den Kopf fássen;

2. (на чым-н.) hálten* vi; hängen* vi;

трыма́цца на нага́х sich auf den Béinen hálten*;

3. (прытрымлівацца): sich hálten* (чаго-н. an A);

трыма́цца по́гляду, што … der Ánsicht [Méinung] sein, dass …;

4. (паводзіць сябе) sich hálten*, sich benéhmen*;

5. (утрымлівацца, захоўвацца – тс. вайск.) dúrchhalten* vi, áusharren vi;

◊

трыма́йся! hálte aus!, dúrchhalten!;

цяпе́р трыма́йся! pass auf!

узбіва́цца, узбі́цца

1. (напорвацца, натыкацца) stóßen* vi (s) (на каго-н., што-н. auf, an A); sich áufspießen (на цвік і г. д.);

2. (нечакана сустрэцца з чым-н. непрыемным) únerwartet begégnen (на каго-н., што-н. D);

3. разм. (з цяжкасцю ўзлезці на што-н.) sich hináufarbeiten, (mit Mühe) erkléttern vt;

ён узбі́ўся на воз er klétterte auf den Wágen;

4. (здабыць, прыдбаць) áuftreiben* vt, (mit Mühe) verscháffen vt;

◊

узбіва́цца на капе́йку [на не́йкія гро́шы] zu Geld kómmen*

упэ́ўненасць ж.

1. (перакананасць) Überzéugung f -;

вы́казаць упэ́ўненасць у чым-н. séiner Überzéugung Áusdruck gében*, séine Überzéugung zum Áusdruck bríngen*;

2. (вера, адчуванне пэўнасці) Gewíssheit f -, -en; Sícherheit f -; Zúversicht f -;

упэ́ўненасць у сваі́х сі́лах das Vertráuen auf die éigenen Kräfte;

упэ́ўненасць у сабе́ Sélbstvertrauen n -s, Sélbstsicherheit f -;

упэ́ўненасць у за́ўтрашнім дні gesícherte Zúkunft;

упэ́ўненасць у перамо́зе Síegeszuversicht f;

з упэ́ўненасцю sícher, zúversichtlich, vóller Überzéugung [Zúversicht];

сцвярджа́ць што-н. з упэ́ўненасцю etw. mit áller Gewíssheit beháupten

дастатко́ва прысл.

1. (у патрэбнай меры) genügend; genúg; zur Genüge; hínlänglich, zúlänglich, áusreichend;

у нас дастатко́ва вучэ́бных дапамо́жнікаў wir háben genügend Léhrmittel;

гэ́тага дастатко́ва das genügt; das reicht;

дастатко́ва сказа́ць es genügt zu ságen;

больш чым дастатко́ва mehr als genúg;

гэ́тага было́ б дастатко́ва, каб… das hätte geréicht, um…;

дастатко́ва было́ аднаго́ сло́ва ein Wort war genúg, es bedúrfte nur éines Wórtes;

2. у знач. вык es reicht; es genügt; genúg;

вам дастатко́ва то́лькі прапанава́ць Sie bráuchen nur vórzuschlagen

зачапі́ць, зачапля́ць

1. (падчапіць чым-н.) (er)gréifen* vt, fésthaken аддз. vt, éinhaken vt;

2. (закрануць) ánstoßen* vt, stréifen vt, hängen bléiben*;

3. (неасцярожна штурхнуць і пад.) éinhaken vt; stóßen* vi (s) (за што-н. an A);

зачапі́ць за крэ́сла an éinen Stuhl stóßen*, über éinen Stuhl stólpern;

4. перан. (закрануць у размове) stréifen vt, berühren vt;

зачапі́ць пыта́нне éine Fráge berühren [stréifen];

зачапі́ць самалю́бства das Ehrgefühl verlétzen [kränken];

◊

зачапі́ць за жыво́е éine wúnde Stélle berühren, den wúnden Punkt tréffen*

прабі́цца

1. dúrchdringen* vi; dúrchschimmern vi, schímmern vi (цераз што-н. durch A) (аб промні і г. д.); sich dúrchhauen*, sich dúrchschlagen* (вайск.);

прабі́цца праз нато́ўп sich durch die Ménge drängen; sich (D) den [éinen, séinen] Weg durch die Ménge báhnen;

2. перан. sich dúrchsetzen; sich (D) Bahn bréchen* (пракласці сабе дарогу); sich (D) Géltung verscháffen (дамагчыся прызнання);

3. разм. (прамучыцца над чым-н.) sich (áb)plágen, sich ábrackern (mit D);

4. (пра расліны) (áuf) spríeßen* vi (s), heráuskommen* vi (s)