сце́нка ж.

1. Wand f -, Wände;

2. (бок чаго-н.) Wand f; Wándung f -, -en (трубы, сасуда і пад.);

сце́нка стра́ўніка анат. Magenwand f;

таўшчыня́ сце́нкі Wándstärke f -, Wánddicke f -;

3. (мэбля) Schránkwand f -, -wände;

гімнасты́чная сце́нка спарт. Spróssenwand f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тэндэ́нцыя ж.

1. Tendénz f -, -en; Hang m -(e)s, Néigung f -, -en (схільнасць);

2. (напрамак развіцця) Trend m -s, -s, Tendénz f;

мець тэндэ́нцыю да чаго-н. die Tendénz háben (zu + inf); tendíeren vi (zu D); zu etw. (D) néigen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уткну́цца

1. (пранікнуць углыб чаго-н.) in etw. (A) éindringen*;

2. (закапацца галавой, тварам у што-н.) stécken vt, vergráben* vt;

3. (паглыбіцца ў якую-н. справу) sich vertíefen;

дзяўчы́нка ўткну́лася ў кні́гу das Mädchen vertíefte sich in das Buch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

begléiten vt

1) право́дзіць; суправаджа́ць (тс. перан.)

2) канваі́раваць

3) (auf D) акампанава́ць, акампані́раваць (каму-н. на чым-н.);

begléitet von (D) пад акампанеме́нт (чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ori¦entíeren

1. vt арыентава́ць;

über etw. (A) ori¦entíert sein быць у ку́рсе чаго́-н., арыентава́цца ў чым-н.

2. ~, sich арыентава́цца (у чым-н. – in D)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kult m -(e)s, -e культ;

éinen ~ mit j-m, mit etw. (D) tréiben* багатвары́ць, абагаўля́ць каго́-н., рабі́ць культ з каго́-н., з чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Máhnung f -, -en

1) напамі́н(ак) (an A – аб чым-н.)

2) перасцяро́га, папярэ́джанне (wegen G – аб чым-н.)

3) за́клік (zu D – да чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ándrängen

1. vi (an, gegen A) націска́ць, насяда́ць (на каго-н., на што-н.)

2. vt (an A) прыціска́ць (да чаго-н.)

3. ~, sich то́ўпіцца; прыціска́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

heráus=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на

1) рух знутры ў напрамку да таго, хто гаворыць: heráusgehen* выхо́дзіць

2) здабыванне чаго-н. наверх, вонкі: heráusziehen* выця́гваць, вырыва́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gelégentlich

1. a выпадко́вы

2. adv у вы́падку; з вы́падку

3. präp (G) у су́вязі (з чым-н.), нако́нт (чаго-н.);

~ des Jubiläums з наго́ды юбіле́ю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)