dispute

[dɪˈspju:t]

1.

v.i.

1) спрача́цца, дыскутава́ць

2) свары́цца

2.

v.t.

1) аспрэ́чваць, пярэ́чыць, браць пад сумне́ў, сумнява́цца

2) абмярко́ўваць, дыскутава́ць

3) спабо́рнічаць, спаду́жнічаць

3.

n.

спрэ́чка f., ды́спут -у m., сва́рка f.

beyond dispute — бясспрэ́чны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pattern

[ˈpætərn]

1.

n.

1) узо́р -у m. (на ткані́не)

2) мадэ́ль f.; вы́крайка f. (для шыцьця́)

3) прыкла́д, узо́р -у m.

4) фо́рма f.

2.

v.

1) (after) браць пры́клад з каго́

2) упрыго́жваць узо́рам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

partake

[pɑ:rˈteɪk]

v., -took, -taken, -taking

1) браць удзе́л у чым-н., далуча́цца, удзе́льнічаць у чым-н.

2) пачастава́цца, зье́сьці, вы́піць чаго́-н.

We are eating lunch, will you partake? — Мы палу́днуем, ці і вы не далу́чыцеся?

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mítnehmen* vt

1) браць [забіра́ць] з сабо́й; укра́сці

2) міры́цца (з чым-н.);

éinen Náchteil ~ müssen* быць вы́мушаным зміры́цца з яко́й-н. невыго́днасцю [нязру́чнасцю]

3) знясі́льваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nácheifern vi (j-m in D) спабо́рнічаць (з кім-н. у чым-н.); (in D) браць пры́клад (у чым-н.), раўня́цца (на каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überwä́ltigen vt

1) (пера)адо́льваць, браць верх (над кім-н.)

2) адо́лець (пра сон, зморанасць); авало́даць, ахапі́ць (пра пачуцці)

3) узру́шваць, хвалява́ць (пра відовішча)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánnehmen*

1. vt

1) прыма́ць, браць;

éinen Áuftrag ~ прыма́ць зака́з

2) узя́ць на сябе́ даручэ́нне;

éinen Rat ~ паслу́хацца пара́ды

3) браць, усынаўля́ць, удачара́ць (дзіця)

3) успрыма́ць

4) дапуска́ць, лічы́ць, згаджа́цца;

ángenommen, dass… дапу́сцім, што…

2. ~, sich (G) клапаці́цца (аб кім-н., аб чым-н.);

sich éiner Sáche ~ узя́цца за яку́ю-н. спра́ву

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

oath

[oʊӨ]

1.

n., oaths

1) прыся́га f.

under oath — пад прыся́гай

to take an oath — браць прыся́гу, прысяга́ць

2)

а) бажэ́ньне n., бажба́ f.

б) пракліна́ньне n., праклён -у m.

2.

v.

1) прысяга́ць

2) бажы́цца; кля́сьціся

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Ánteil m -(e)s, -e

1) ча́стка, до́ля, пай; удзе́л

2) спачува́нне;

~ néhmen* (an D) выяўля́ць ціка́васць (да чаго-н.); браць удзе́л (у чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Exémpel n -s, -

1) пры́клад

2) матэм. зада́ча;

ein ~ líefern служы́ць пры́кладам;

zum ~ да пры́кладу, напры́клад;

ein ~ an (D) néhmen* браць пры́клад з чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)