Verbum

Jagd f -, -en

1) палява́нне

2) паго́ня, прасле́даванне;

auf der ~ nach j-m, etw. (D) sein ганя́цца за кім-н., чым-н., быць у по́шуках каго́-н., чаго́-н.

gewöhnen

1. vt (an A) прывуча́ць (да чаго-н.);

er ist darán gewöhnt ён да гэ́тага прывы́к [прызвыча́іўся]

2. ~, sich (an A) прывыка́ць (да чаго-н.), звыка́цца (з чым-н.)

póchen vi

1) (an A) сту́каць (аб што-н.);

an die Tür ~ сту́каць у дзве́ры;

es [man] pocht сту́каюць

2) бі́цца (пра сэрца)

3) перан. (auf A) выхваля́цца (чым-н.)

wíschen

1. vt це́рці; выціра́ць;

die Tränen aus den Áugen ~ выціра́ць слёзы на вача́х

2. vi (s) (ху́тка) слі́згаць [ко́ўзацца];

◊

ich kónnte mir den Mund ~ я заста́ўся ні з чым

dríngen* vi

1) (s) праніка́ць; дабіра́цца;

das Gerücht ist bis zu mir gedrúngen чу́тка дайшла́ да мяне́

2) (h) насто́йваць (на чым-н.), дамага́цца (чаго-н);

auf Ántwort ~ патрабава́ць адка́зу

Éinsatz m -es, -sätze

1) удзе́л (an D – у чым-н.); уступле́нне (у дзеянне)

2) ста́ўка (у гульні)

3) уста́ўка (на сукенцы);

mit dem ~ áller Kräfte з напру́жаннем усі́х сіл

Erfólg m -(e)s, -e по́спех; вы́нік;

ein dúrchschlagender ~ по́ўны по́спех;

mit ~ з по́спехам;

~e zéitigen дава́ць вы́нікі;

etw. zum ~ bríngen* дасягну́ць по́спеху ў чым-н.;

den ~ áusbauen [áusweiten] разві́ць по́спех

verdíent a

1) заслу́жаны;

verdíenter Geléhrter заслу́жаны дзе́яч наву́кі;

sich um j-n, um etw. (A), durch etw. (A) ~ máchen мець заслу́гі пе́рад кім-н., пе́рад чым-н.

2) заро́блены

vergléichen* I

1. vt (mit D)

1) параўно́ўваць

2) звяра́ць, супастаўля́ць (з чым-н.);

vergléichen Sie die Zeit! праве́рце час!

2. ~, sich (mit D) раўня́цца, параўно́ўваць сябе́ (з кім-н.)

Tádel m -s, -

1) ганьбава́нне, вымо́ва;

sich (D) éinen ~ zúziehen* заслужы́ць вымо́ву

2) папро́к;

j-m éinen ~ gében* [ertéilen] аб’яві́ць каму́-н. вымо́ву;

ihn trifft kein ~ яго́ няма́ ў чым папракну́ць