wíderhallen vi

1) адкліка́цца

2) мець ро́згалас

3) фіз. адбіва́цца (пра гук)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

confer

[kənˈfɜ:r]

1.

v.i. -ferred, -ferring

ра́іцца, ра́дзіцца, мець нара́ду, ве́сьці кансульта́цыі

2.

v.t.

дава́ць (мэда́ль); надава́ць, прысуджа́ць (ступе́нь, узнагаро́ду)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

behíndern vt (an D) заміна́ць, перашкаджа́ць (каму-н. у чым-н.);

durch etw. (A) behíndert sein [wérden] 1) мець перашко́ду (у чым-н.); 2) быць заня́тым, не мець ча́су

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ша́нец​I м. Chance [´ʃã:s(ə)] f -, -n, Áussicht f -, -en (auf Erfólg); Möglichkeit f -;

ша́нец вы́йгрышу Gewínnmöglichkeit f;

не мець нія́кіх ша́нцаў kéine Chancen [Áussichten] háben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

смак м. Geschmáck m -s, -schmäcke;

прые́мны смак Wóhlgeschmack m;

мець смак чаго-н. nach etw. (D) schmécken;

са смакам mit Genúss, mit Geschmáck

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

have one’s heart in one’s boots, have one’s heart in one’s mouth

мець душу́ ў пя́тках, быць у вялі́кім стра́ху

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sneaking

[ˈsni:kɪŋ]

adj.

1) та́йны; прыхава́ны, скры́тны

2) патае́мны, схава́ны, скры́ты; незразуме́лы, невытлумача́льны

to have a sneaking suspicion — мець скры́тае прадчува́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ме́ціцца разм.

1. (цэліцца) zíelen vi (у што-н у каго-н. auf A);

ме́ціцца з ружжа́ das Gewéhr ánlegen;

2. (мець намер) гл. мерыцца

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

стыхі́йны spontán; elementár, Elementár-;

стыхі́йнае бе́дства Natúrkatastrophe f;

стыхі́йная сі́ла Elementárkraft f -, Natúrkraft f;

стыхі́йны рух spontáne Bewégung;

мець стыхі́йны хара́ктар éinen spontánen Charákter [kɑ-] háben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

судзі́масць ж. юрыд. Vórstrafe f -, -n;

не мець судзі́масці nicht vórbestraft sein;

ён ма́е дзве судзі́масці er ist zwéimal vórbestraft;

зняць судзі́масць die Vórstrafe tílgen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)