Verbum

расса́джваць, рассадзі́ць

1. (даць месца) die Plätze ánweisen* (каго-н. D), hínsetzen vt, únterbringen* vt;

2. (паасобку) aus¦einánder sétzen, voneinánder trénnen;

3. (расліны) verpflánzen vt, áuspflanzen vt

пасярэ́дніцтва н., пасрэ́дніцтва н. эк., паліт., тс. перан.

1. Vermíttlung f -, Vermíttlungsschaft f -;

пры пасярэ́дніцтве каго-н. durch Vermíttlung von (D);

2. (спрыянне да прымірэння) Schlíchtung f -

перамяшчэ́нне н.

1. Úmstellung f -, -en, Verschíebung f -, -en, Verlégung f -, -en;

2. (перавод каго-н.) Versétzung f -, -en;

перамяшчэ́нне па паса́дзе Versétzung im Dienst, díenstliche Versétzung

прапрацава́ць, прапрацо́ўваць

1. (праштудыяваць) dúrcharbeiten vt, dúrchstudieren vt;

2. (пэўны час) (éine Zeit lang) árbeiten vi; dúrcharbeiten vi;

3. разм. (раскрытыкаваць) vórnehmen* vt (каго-н.); stark herúntermachen

арка́н м. Fángleine f -, -n, Fángschlinge f -, -n,Wúrfschlinge f -, -n, Lásso m, n -s, -s;

цягну́ць каго-н. на арка́не перан. j-n mit Gewált heránziehen*

асцерага́цца, асцерагчы́ся (чаго-н., каго-н і з інф) sich hüten (vor D), sich in Acht nehmen*; auf der Hut sein, vórsichtig sein; Acht gében* (быць асцярожным)

адмежава́цца

1. (аддзяліць мяжой) sich ábtrennen;

2. (адасобіцца) sich ábgrenzen (ад каго-н., чаго-н. von D, gégen A); sich ábsondern (von D); sich distanzíeren (von D)

адне́сціся sich verhálten* (да каго-н., чаго-н. gegenüber D);

адне́сціся сур’ёзна да чаго-н. etw. ernst néhmen*;

адне́сціся стано́ўча да чаго-н. éiner Sáche pósitiv gegenüberstehen*

крыча́ць

1. schréien* vi, vt;

2.:

крыча́ць на каго-н. j-n ánschreien* [ánbrüllen];

3. (клікаць) nach j-m schréien*, j-n laut rúfen*;

кры́чма крыча́ць láuthals [ánhaltend] schréien*

манасты́р м. царк. Klóster n -s, Klöster;

жано́чы манасты́р Nónnenkloster n;

мужчы́нскі манасты́р Mönchskloster n;

◊

падве́сці пад манасты́р каго-н. разм. j-n in Téufels Küche bríngen*