Verbum

ábknüpfen vt

1) адшпі́льваць, адвя́зваць

2) (D) разм. вы́мантачыць, сцягну́ць (што-н. у каго-н.)

fréihalten* аддз. vt

1) плаці́ць (за каго-н.); частава́ць

2) трыма́ць свабо́дным, не загаро́джваць (выезд)

fréisprechen* аддз. vt апра́ўдваць, прызна́ць невінава́тым;

j-n von éiner Schuld ~ прызна́ць каго́-н. невінава́тым

Gebét n -(e)s, -e малі́тва, па́церы, мо́длы;

◊

j-n ins ~ néhmen* прабра́ць каго́-н.

Schmähung f -, -en ла́янка, знява́га, ганьбава́нне;

gégen j-n ~en áusstoßen* га́ньбіць, знеслаўля́ць каго́-н.

Schníppchen;

◊

j-m ein ~ schlágen* разм. ашука́ць каго́-н., зрабі́ць з кім-н. дрэ́нны жарт

stänkern vi разм.

1) дрэ́нна па́хнуць, смярдзе́ць

2) учыня́ць зва́дкі (gegen A – супраць каго-н.)

umtóben vt вірава́ць, лютава́ць (вакол каго-н., чаго-н.);

umtóbt von Wéllen ато́чаны бурлі́вымі хва́лямі

verschíeßen* I

1. vt расстраля́ць (патроны)

2. ~, sich (an A) разм. закаха́цца (у каго-н.)

verwöhnen

1. vt пе́сціць, ба́лаваць (durch A – каго-н. чым-н.)

2. ~, sich пе́сціцца, ба́лавацца