Verbum

адсе́яць

1. (прасейваючы аддзяліць) (áus)síeben vt, áuslesen* vt;

2. перан. (выключыць) ábsondern vt, áusscheiden* vt

адцяня́ць

1. жыв. ábschattieren vt, ábtönen vt;

2. перан. (падкрэсліць) betónen vt, hervórheben* vt, unterstréichen* vt

адштурхну́ць

1. (штурхнуць ад сябе) wégstoßen* vt, zurückstoßen* vt;

2. перан. (аддаліць ад сябе) ábstoßen* vt

ако́вы мн., тс. перан. Kétten pl, Fésseln pl; Bánde pl (высок.);

скінуць ако́вы die Kétten ábschütteln [ábstreifen]

аблаву́хі

1. (з абвіслымі вушамі) schláppohrig, lángohrig;

2. перан. разм. (няспрытны, някемлівы – пра чалавека) úngeschickt, línkisch

агарну́цца sich éinwickeln, sich éinhüllen (чым-н. in A); перан. sich umhüllen (чым-н. mit D)

маскірава́ць

1. maskíeren vt; verkléiden vt;

2. перан. verbérgen* vt; verschléiern vt;

3. вайск. tárnen vt

мешчані́н м. гіст. Kléinbürger m -s, -;

2. перан. Spíeßbürger m, Spíeßer m -s, -, Philíster m -s, -

мо́ташна

1. (млосна) übel, schlecht;

2. перан. (агідна, прыкра) ékelhaft, [wíderwärtig, wíderlich];

мо́ташна глядзе́ць es ist ékelhaft ánzusehen

наба́т м. Stúrmläuten n -s, Máhngeläute n -s;

біць у наба́т перан. Alárm schlágen*, Sturm läuten