Verbum

навуча́ць, навучы́ць

1. léhren vt; unterríchten vt, áusbilden vt (чаму-н. in D); béibringen* vt (каго-н. D); ánlernen vt (на вытворчасці);

2. (падгаварыць) ánstiften vt

навяза́ць

1. (прывязаць) ánbinden* vt;

2. перан. (прымусіць каго-н. да чаго-н.) áufzwingen* vt, áufdrängen vt; áufhalsen vt, áufbinden* vt;

навяза́ць рашэ́нне éinen Beschlúss dúrchdrücken

справядлі́вы

1. gerécht; réchtmäßig, geréchtfertigt;

справядлі́вае патрабава́нне éine réchtmäßige Fórderung;

быць справядлі́вым да каго-н., чаго-н. j-m [éiner Sáche] gerécht wérden;

2. (правільны) wahr, ríchtig, begründet

ура́! выкл. hurrá!;

грамаво́е ўра́! ein dónnerndes Hurrá;

кры́кі ўра́! Hurrárufe pl;

ура́! ў го́нар каго-н. ein Hurrá auf (A);

◊

на ўра́! auf gut Glück

шугану́ць, шуга́ць

1. разм. (áuf)lódern vi;

2. разм. (рынуцца куды-н.) stürzen vi;

3. (праганяць каго-н.) jágen vt, fórtjagen vt, wégjagen vt, vertréiben* vt

далічы́цца (каго-н., чаго-н.) звычайна ўжываецца з адмоўем:

не далічы́цца nicht álle Pérsonen [Gégenstände і г. д.] entdécken [fínden*], die gezählt wérden; nicht vóllzählig sein

праня́ць разм. éinen stárken Éindruck máchen (каго-н. auf A): erfássen vt, pácken vt;

яго́ нічым не про́ймеш er hat ein díckes Fell, er ist díckfellig

пачці́васць ж.

1. Éhrerbietung f -, Éhrerbietigkeit f -; (высок. – глыбокая пашана) Éhrfurcht f - (да каго-н., чаго-н. vor D);

2. (сціпласць, такт, стрыманасць) Diskretión f -, -en

ро́зга ж.

1. Rúte f -, -n; Gérte f -, -n;

2. мн. ро́згі (пакаранне) Rútenstreiche pl, Prügel pl;

пакара́ць ро́згамі каго-н. j-m die Rúte gében*