шугану́ць, шуга́ць

1. разм. (uf)ldern vi;

2. разм. (рынуцца куды-н.) stürzen vi;

3. (праганяць каго-н.) jgen vt, frtjagen vt, wgjagen vt, vertriben* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)