Verbum

beschützen vt (vor D, gegen A)

1) абараня́ць, аберага́ць, барані́ць (ад каго-н., ад чаго-н.)

2) апекава́цца (над кім-н., над чым-н.)

mítnehmen* vt

1) браць [забіра́ць] з сабо́й; укра́сці

2) міры́цца (з чым-н.);

éinen Náchteil ~ müssen* быць вы́мушаным зміры́цца з яко́й-н. невыго́днасцю [нязру́чнасцю]

3) знясі́льваць

náchfühlen vt

1) спачува́ць (у чым-н.); (D) спачува́ць (каму-н.);

j-m séinen Schmerz ~ спачува́ць чыйму́-н. го́ру [чыёй-н. бядзе́]

2) прама́цваць

genügen vi

1) хапа́ць, става́ць, быць дастатко́вым

2) задавальня́ць;

sich an etw. (D) ~ lássen* задаво́ліцца (чым-н.);

das genügt mir nicht мне гэ́тага ма́ла

Akzént m -es, -e

1) акцэ́нт, на́ціск;

~e sétzen ста́віць зна́кі на́ціску;

~ auf etw. (A) légen рабі́ць акцэ́нт на чым-н.

2) акцэ́нт, вымаўле́нне

wúrzeln vi

1) пуска́ць карэ́нне, укараня́цца

2) (in D) перан. карані́цца (у чым-н.);

wir háben féste gewúrzelt разм. мы папрацава́лі як ма́е быць

Zúgeständnis n -ses, -se

1) прызва́нне

2) усту́пка;

ich kann euch kéine wéiteren ~se máchen я не магу́ бо́лей ні ў чым вам саступі́ць [уступі́ць]