Verbum

táuschen vt, vi мяня́ць, абме́ньваць (gegen A – што-н. на што-н.) мяня́цца (з кім-н., чым-н. – mit D);

Blícke ~ абме́ньвацца по́зіркамі; перагляну́цца

überschǘtten II vt

1) засыпа́ць, закіда́ць, закі́дваць

2) (mit D – чым-н.) абсыпа́ць; асыпа́ць (тс. перан.);

j-n mit Vórwürfen ~ асыпа́ць каго́-н. папро́камі

verschütten vt

1) засы́паць (чым-н.)

2) рассы́паць (што-н.)

3) разліва́ць (што-н.);

◊

es bei [mit] j-m verschüttet háben пазба́віцца чыёй-н. прыхі́льнасці

verzwéifeln vi (h, s) (an D) тра́ціць надзе́ю (на што-н.), быць у ро́спачы [адча́і] (ад чаго-н.); глыбо́ка расчаро́ўвацца (у кім-н., чым-н.)

vórliegen* vi

1) ляжа́ць (перад чым-н.)

2) ме́цца, быць у наяўнасці, існава́ць;

es liegt nichts gégen ihn vor су́праць яго́ няма́ ніцкіх абвінава́чванняў

wúrzeln vi

1) пуска́ць карэ́нне, укараня́цца

2) (in D) перан. карані́цца (у чым-н.);

wir háben féste gewúrzelt разм. мы папрацава́лі як ма́е быць

Zúgeständnis n -ses, -se

1) прызва́нне

2) усту́пка;

ich kann euch kéine wéiteren ~se máchen я не магу́ бо́лей ні ў чым вам саступі́ць [уступі́ць]