Verbum

ша́снуць

1. гл. шастаць;

2. разм. (разануць нажом) éinen Mésserstich versétzen (каго-н., што-н. D);

3. разм. (шмыгнуць) húschen vi (s); gléiten* vi (s)

шо́ры мн. Schéuklappen pl; Schúppen pl;

◊

трыма́ць каго-н. у шо́рах j-n streng hálten*;

скі́нуць шо́ры з вачэ́й wie Schúppen von den Áugen fállen

гарну́цца

1. (туліцца, лашчыцца) sich ánschmiegen (да каго-н. an A);

2. (мець схільнасць да чаго-н.) néigen vi (zu D); sich begéistern (für A)

пыта́цца

1. (у каго) frágen vt; Frágen stéllen [ríchten]; sich erkúndigen (пра што-н. nach D, über A);

2. (прасіць дазволу) j-n um Erláubnis [Zústimmung] bítten*

нудо́та ж. Tráuer f -; Schwérmut f -; Beklémmung f -;

яго́ нудо́та грызе́ der Gram verzéhrt ihn [zéhrt an ihm, frisst an ihm]; Lángeweile f -;

наво́дзіць нудо́ту на каго-н. j-n lángweilen

падбі́цца

1. (натаміць ногі) sich (D) die Füße wund láufen*;

2. разм. (падлізацца) sich éinschmeicheln (да каго-н. bei D); sich (D) das Vertráuen erschléichen*

падме́ньваць

1. (тайна) unterschíeben* vt;

2. (часова замяніць каго-н.) áblösen vt; éinspríngen* vi (s) (für A) (разм.);

цябе́ бы́ццам падмяні́лі du bist wie áusgetauscht

памякчэ́ць

1. weich wérden;

2. перан. sich míldern, náchlassen* vi;

маро́з памякчэ́ў der Frost lieβ nach;

3. (пра каго-н.) sich erwéichen lássen*; náchgeben* vi

рассудзі́ць

1. (устанавіць, хто правы, хто вінаваты) entschéiden* vt; úrteilen vi (каго-н., што-н. über A);

2. (падумаць) erwägen* vt, überlégen vt, bedénken* vt

слу́хаць

1. hören vt; zúhören vi (каго-н. D);

слу́хаю! (па тэлефоне) halló!;

слу́хаць справазда́чу éinen Berícht entgégennehmen*;

2. (каманды) слу́хаю!zu Beféhl!;

слу́хай! Áchtung!