Verbum

interest

[ˈɪntrest]

1.

n.

1) заціка́ўленасьць f.

2) інтарэ́с -у m.

3) ціка́васьць f.

to have an interest — ціка́віцца, быць заціка́ўленым

4) ча́стка (капіта́лу) у прадпрые́мстве

5) прыбы́так -ку m., выго́да f.; кары́сьць f.

to look after one’s own interests — дбаць аб сваіх інтарэ́сах, кары́сьці

6) працэ́нты pl. (ад капіта́лу); працэ́нтная но́рма

2.

v.t., v.i.

ціка́віць (-ца) каго́

boss

I [bɔs]

1.

n.

1) гаспада́р -а́, нагля́дчык -а m., старэ́йшы працаўні́к; ма́йстра -ы m.

2) нача́льнік, бос -а m.

2.

v.t.

быць гаспадаро́м; кірава́ць, зага́дваць

3.

adj.

гало́ўны; вяду́чы; кіру́ючы

II [bɔs]

1.

n.

1) рэлье́фны арна́мэнт са срэ́бра, слано́вае ко́сьці

2) гуз -а m.; вы́пукласьць f.

3) Geol. ку́пальная структу́ра

2.

v.t.

упрыго́жваць рэлье́фным арнамэ́нтам

oneself

[,wʌnˈself]

pron.

1) сябе́

а) One knows oneself better than anybody — Сябе́ зна́еш лепш, чымся каго́ і́ншага

б) One should wash oneself regularly — Трэ́ба мы́цца рэгуля́рна

2) сам

by oneself — адзі́н, сам сабе́, сам-на́сам

One has to do it by oneself — Даво́дзіцца рабі́ць гэ́та само́му

3) сам сабо́ю

to be oneself —

а) быць самы́м сабо́ю

б) натура́льна трыма́цца

opinion

[əˈpɪnjən]

n.

1) пагля́д, по́гляд -у m., меркава́ньне n., ду́мка f.

in my opinion — на маю́ ду́мку

in our opinion — па-на́шаму

2) ацэ́нка (ду́мка, меркава́ньне пра каго́, што-н.)

to have poor opinion of — быць невысо́кай ду́мкі аб кім-чым

3) ду́мка, высно́ва спэцыялі́ста (напр. ле́кара); прафэсі́йная пара́да, ра́да (напр. адвака́та)

opinions differ — аб гу́стах не спрача́юцца

affected

I [əˈfektɪd]

adj.

1) кра́нуты, закра́нуты

2) Med. пашко́джаны (хваро́бай)

3) усхвалява́ны, узру́шаны; схі́льны, настро́ены

to be well affected towards — быць прыхі́льна настро́еным да каго́-чаго́

II [əˈfektɪd]

adj.

1) удава́ны, ненатура́льны, шту́чны

an affected manner — крыўля́ньне n., мане́рнасьць f.

an affected tone of voice — ненатура́льны тон го́ласу

2) які́ трыма́ецца ненатура́льна

He is too affected — Ён зана́дта ненатура́льны, шту́чны

advantage

[ədˈvæntɪdʒ]

1.

n.

1) перава́га f., верх -у m., карысьне́йшае стано́вішча; кары́сьць; вы́гада f., прывіле́й -ю m.

to gain an advantage over — здабы́ць перава́гу

2) спрыя́льныя, абста́віны, уда́ча f., шча́сьце n.; дапамо́га f.

2.

v.t.

1) быць на руку́ або́ кары́сным; дава́ць кары́сьць

2) падтры́мваць, спрычыня́цца да по́ступу

•

- take advantage of a person

- take advantage of an opportunity