báuen

1. vt

1) будава́ць

2) апрацо́ўваць (поле)

2.

1) vi (auf A) усклада́ць надзе́і, разлі́чваць (на каго-н., на што-н.);

auf sein gútes Glück ~ спадзява́цца на сваё шча́сце;

Schlösser in die Luft ~ будава́ць паве́траныя за́мкі

2) разво́дзіць (расліны);

Wein ~ разво́дзіць вінагра́д

3) (auf D) грунтава́ць (на чым-н. – меркаванне і г.д.);

auf Sand ~ будава́ць на пяску́, тс. перан.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sein II pron poss m (f séine, n séin, pl séine; без наз. m séiner, f séine, n séines, pl séine) яго́; пры ўказанні на прыналежнасць да дзейніка: свой (свая́, сваё, свае́);

sie nahm ~ Buch яна́ ўзяла́ яго́ кні́гу;

er gab ihr ~ Buch ён даў ёй сваю́ кні́гу;

er tut ~ Möglichtes ён ро́біць усё магчы́мае;

álles zu ~er Zeit усё ў свой час

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Narr m -en, -en

1) ду́рань, прыду́рак;

ein áusgemachter ~, ein ~ in Fólio [in Lébensgröße] кру́глы [набі́ты] ду́рань;

j-n zum ~en hálten* лічы́ць каго́-н. ду́рнем

2) дзіва́к

3) бла́зен;

sich zum ~en [éinen ~en] máchen рабі́ць з сябе́ штукара́ [камедыя́нта, ду́рня];

◊

éinen ~en an j-m, an etw. (D) gefréssen háben тра́ціць ро́зум ад каго́-н., чаго́-н.;

jédem ~en gefällt séine Káppe ≅ жыве́ кулі́к, дзе прывы́к; ко́жны кулі́к сваё бало́та хва́ліць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

write

[raɪt]

1.

v., wrote, written, writing

1) піса́ць

He learned to write — Ён навучы́ўся піса́ць

Her ambition was to write — Ейным жада́ньнем было́ піса́ць (быць пісьме́ньніцай).

2) піса́ць лісты́

He writes to her every week — Ён пі́ша да яе́ ко́жны ты́дзень

2.

v.t.

1) піса́ць, выпі́сваць

to write a cheque — вы́пісаць чэк

Write your name and address — Напішы́ сваё про́зьвішча і а́драс

2) запі́сваць

She writes all that happens — Яна́ запі́свае ўсё, што здара́ецца

3) быць відаво́чным

Fear was written on his face — Страх быў відзён на яго́ным тва́ры

•

- write down

- write off

- write out

- write up

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

word

[wɜ:rd]

1.

n.

1) сло́ва n.

2) каро́ткая гу́тарка

May I have a word with you? — Магу́ прасі́ць вас на па́ру сло́ваў?

3) каро́ткі вы́ступ

4) паро́ль -ю m.

5) абяца́ньне n.

The boy kept his word — Хлапе́ц стрыма́ў сваё сло́ва

6) ве́стка f., паведамле́ньне n.

No word has come from her — Ад яе́ не было́ нія́кае ве́сткі

7) высло́ўе n.

2.

v.t.

выка́зваць сло́вамі

Word your ideas clearly — Выка́звай свае́ ду́мкі я́сна

•

- by word of mouth

- eat one’s words

- have a word with

- have the last word

- in a word

- take the words out of someone’s mouth

- the last word

- upon my word

- one word led to another

- The Word

- word for word

- word of command

- words

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

voice

[vɔɪs]

1.

n.

1) го́лас -у m.

2) Mus.

а) па́ртыя f.

б) сьпява́к -а́ m.

a choir of thirty voices — хор з трыццацёх сьпевако́ў

3) выка́званьне n.

to give voice to — вы́казаць

They gave voice to their indignation — Яны́ вы́казалі сваё абурэ́ньне

4) пра́ва го́ласу

I have a voice in this organization — Я ма́ю пра́ва го́ласу ў гэ́тай арганіза́цыі

I have no voice in the matter — Я ня ма́ю го́ласу ў гэ́тай спра́ве; Я тут ні пры чым

5) стан дзеясло́ва

active voice — дзе́йны стан

passive voice — зале́жны стан

2.

v.t.

1) агу́чваць, выка́зваць

They voiced their approval of the plan — Яны́ ўхвалі́лі плян

2) Phon. вымаўля́ць гук зво́нка

3) Mus.

а) нала́джваць (інструмэ́нты)

б) расьпі́сваць на галасавы́я па́ртыі

•

- be in voice

- lift up one’s voice

- with one voice

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

únser

1. pron poss m (f úns(e)re, n únser, pl úns(e)re; без назоўніка m úns(e)rer, f úns(e)re, n úns(e)res, pl úns(e)re) наш (на́ша, на́шае, на́шы); пры ўказанні на прыналежнасць да дзейніка свой (свая́, сваё, свае́);

dein Váter und úns(e)rer твой ба́цька і наш;

díese Bücher sind úns(e)re гэ́тыя кні́гі на́шы;

úns(e)rer Ánsicht [Meínung] nach на наш по́гляд, на на́шу ду́мку

2. pron pers G ад wir;

~ sind drei нас (усяго́) тро́е;

wir sind ~ drei нас тро́е;

gedénke ~er по́мні пра нас

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

свой займ.

1. (уласны) éigen; éigentümlich (своеасаблівы);

жыць сваі́м ро́зумам nach séinem éigenen Kopf hándeln;

2. у знач. наз. н. das Séine [Séinige], das Déine [Déinige] і г. д.;

ко́жнаму сваё jédem das Séine;

стая́ць на сваі́м auf séiner Méinung bestéhen*; steif und fest beháupten;

дабі́цца свайго́ séinen Wíllen dúrchsetzen; séine Ábsicht erréichen;

3. у знач. наз. свае́ мн. (родныя) méine (déine, séine і г. д.) Verwándten [Famíli¦e]; die Méinigen, die Déinigen, die Séinigen і г. д. (кніжн.);

я быў у сваі́х ich war bei méinen Éltern [Verwándten], ich war bei den Méin(ig)en;

тут усе́ свае́ hier sind wir únter uns, hier sind kéine Frémden; (родныя) alle gehören zur Famíli¦e;

у свой час séinerzeit (пра мінулае); zu pássender [gelégener] Zeit (пра будучае);

усё ў свой час álles zu séiner Zeit;

не ў сваі́м ро́зуме разм. übergeschnappt; nicht ganz ríchtig im Óberstübchen;

ты не ў сваі́м ро́зуме разм. du bist wohl nicht recht bei Trost [bei Sínnen];

на сваі́х дваі́х жарт. auf Schústers Ráppen; zu Fuß;

паме́рці сваёй сме́рцю éines natürlichen Tódes stérben*;

ён там свой чалаве́к er geht dort ein und aus; er ist dort wie zu Háuse;

4. перакладаецца адносным займеннікам адпаведнай асобы і ліку; mein, dein, sein, ihr, únser, éuer, ihr;

я [ты, ён, яна́, мы, вы, яны́] згубі́ў [згубі́лі] сваю́ кні́гу ich hábe [du hast, er hat, sie hat і г. д.] mein [dein, sein, ihr і г. д.] Buch verlóren;

◊

сам не свой außer sich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ме́сца н.

1. Platz m -es, Plätze; Ort m -es, -e; Stélle f -, -n; Sitz m -es, -e, Sítzplatz m (сядзення);

арандава́ць ме́сца камерц. Stélle [Platz, Raum] míeten;

прыбы́ць на ме́сца прызначэ́ння an Ort und Stélle ánlangen;

ме́сца прызначэ́ння Bestímmungsort m;

працо́ўнае ме́сца Árbeitsplatz m;

ме́сца рабо́ты Árbeitsstelle f;

ме́сца нараджэ́ння Gebúrtsort m;

ме́сца знахо́джання (самалёта, судна і г. д.) Stándort m, Positión f -, -en;

за́ла на сто ме́сцаў ein Saal mit húndert Plätzen;

у шмат які́х ме́сцах víelerorts;

у пэ́ўных ме́сцах máncherorts;

ні з ме́сца! nicht von der Stélle rühren!;

заня́ць ме́сца (для каго-н.) éinen Platz fréihalten* аддз. (besétzen, reservieren [-´vi:-]); (сесці) Platz néhmen*;

заня́ць пе́ршае ме́сца спарт. den érsten Platz belégen;

ме́сца здарэ́ння юрыд. Tátort m, Ort des Geschéhens;

злаві́ць на ме́сцы злачы́нства юрыд. auf fríscher Tat ertáppen;

ме́сца сустрэ́чы Tréffpunkt m -(e)s, -e;

ста́віць на пе́ршае ме́сца an die érste Stélle rücken [stéllen];

2. (мясцовасць) Gégend f -, -en; Gelände n -s, -; Ort m;

бало́цістае ме́сца Súmpfgebiet n -(e)s, Súmpfgelände n;

3. разм. (служба, работа, пасада) Stéllung f -, -en, Stélle f -, -n, Ánstellung f; Pósten m -s, -;

вака́нтнае ме́сца fréie [únbesetzte] Stélle;

займа́ць ме́сца ein Amt bekléiden; éinen Pósten éinnehmen* [bekléiden];

4. (урывак твора) Stélle f -, -n, Pássus m -, -;

прачыта́й гэ́тае ме́сца яшчэ́ раз lies diese Stélle noch éinmal;

5. (багажная рэч) Gepä́ckstück n -(e)s, -e, Stück n;

два ме́сцы багажу́ zwei Gepä́ckstücke;

◊

на го́лым ме́сцы (зрабіць што-н.) aus dem Nichts heráus;

ву́зкае ме́сца schwáche Stélle;

душа́ не на ме́сцы kéine Rúhe fínden können*;

з ме́сца ў кар’е́р auf Ánhieb;

паста́віць каго-н. на (сваё) ме́сца j-n zuréchtweisen* аддз., j-n in séine Schránken verwéisen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

gében*

1. vt

1) дава́ць;

gern ~ быць шчо́дрым;

j-m das Recht ~ дава́ць каму́-н. пра́ва;

den Áusschlag ~ быць выраша́льным

2) дава́ць, падава́ць, праця́гваць;

den Arm ~ (па)да́ць руку́ (каб абаперціся);

die Hand ~ пада́ць руку́ (вітаючыся)

3) дава́ць, уруча́ць;

j-m den Ábschied ~ даць адста́ўку каму́-н.

4) дава́ць (даваць у карыстанне што-н.; даваць магчымасць рабіць што-н., карыстацца чым-н.);

éine Wóhnung ~ дава́ць кватэ́ру;

Ánlass ~ даць падста́ву [зачэ́пку]

5) дава́ць, арганізо́ўваць, нала́джваць, спраўля́ць;

ein Éssen ~ даць (зва́ны) абе́д;

ein Fest ~ нала́дзіць свя́та;

ein Stück ~ ста́віць п’е́су

6):

(kéine) Náchricht von sich (D) ~ (не) дава́ць аб сабе́ знаць;

von sich (D) ~ дава́ць гук; фіз. вылуча́ць, выдзяля́ць

7):

éine gúte Erzíehung ~ даць до́брае выхава́нне;

j-m das Geléit ~ право́дзіць, суправаджа́ць каго́-н.;

Réchenschaft ~ дава́ць [рабі́ць] справазда́чу;

Únterricht ~ дава́ць уро́кі;

séine Zúsage ~ даць зго́ду

8):

sich (D) Mühe ~ намага́цца

9):

j-m etw. zu verstéhen* ~ даць каму́-н. зразуме́ць што-н.;

zu dénken* ~ наве́сці на ро́здум;

etw. darán ~ ахвярава́ць чым-н.

2. vimp:

es gibt (A) ёсць, існуе́ (што-н.);

was gibt's? што зда́рылася? што тако́е?;

es gibt viel zu tun* рабо́ты мно́га;

es gibt Régen бу́дзе дождж

3. ~, sich

1) аддава́цца, упада́ць;

sich gefángen ~ здава́цца ў пало́н;

sich zu erkénnen* ~ назва́ць сваё імя́;

sich in etw. (A) ~ скары́цца, пакары́цца чаму́-н.

2) трыма́ць сябе́, паво́дзіць сябе́

3) прахо́дзіць, утрэ́сціся;

das gibt sich álles усё ўтрасе́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)