soar

[sɔr]

v.i.

1) высо́ка лята́ць, луна́ць; ляце́ць уго́ру

2) Figur. узно́сіцца; сяга́ць (пра амбі́цыі)

3) уздыма́цца, вы́сіцца (над навако́льлем)

4) пла́ўна ляце́ць (пра планёры, пту́шку)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

нахілі́цца sich néigen, sich (níeder)béugen; sich bücken (толькі пра чалавека);

нахілі́цца над кім-н., чым-н. sich über j-n, über etw. (A) (níeder)béugen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

empórragen vi (s)

1) (über A) вы́сіцца, узвыша́цца (над чым-н.)

2) перасяга́ць, перавыша́ць (каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schnáke II f -, -n жарт;

j-m éine ~ vórmachen разыгра́ць каго́-н.; пажартава́ць над кім-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Sieg m -(e)es, -e перамо́га;

den ~ davóntragen* [gewínnen*] (über A) атрыма́ць перамо́гу [верх] (над кім-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überhánd néhmen* vi браць верх, распаўсю́джвацца, узраста́ць;

er hat überhánd genómmen ён узяў верх над усі́мі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

keep up

1.

а) падтры́мваць, не дава́ць (упа́сьці)

б) не адстава́ць (у спабо́рніцтве)

2.

n.

1) е́жа і дах над галаво́ю; утрыма́ньне n.

2) ве́жа за́мка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

surmount

[sərˈmaʊnt]

v.i.

1) перамага́ць, пераадо́льваць

He surmounted many dificulties — Ён перамо́г шмат ця́жкасьцяў

2) вы́сіцца, узвыша́цца (над навако́льлем)

3) перахо́дзіць

to surmount a hill — перайсьці́ ўзго́рак

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

нараджа́льнасць ж. Gebúrtenzahl f -, Gebúrtenziffer f -;

рост нараджа́льнасці Gebúrtenzunahme f -, Gebúrtenzuwachs m -(e)s;

падзе́нне нараджа́льнасці Gebúrtenrückgang m -(e)s;

перавышэ́нне нараджа́льнасці над смяро́тнасцю Gebúrtenüberschuss m -es

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

eminent

[ˈemɪnənt]

adj.

1) выда́тны; высо́капаста́ўлены (асо́ба)

2) незвыча́йны, асаблі́вы, рэ́дкі

a man of eminent fairness — надзвы́чай сумле́нны чалаве́к

3) высо́кі; узвы́шаны

4) узьня́ты, узьне́сены (над усі́м і́ншым)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)