Verbum

угавары́ць überréden vt; bewégen* vt, zu etw. (D) bríngen*;

лёгка даць сябе́ ўгавары́ць leicht zu überréden sein; für etw. (A) zu háben sein

цяг м.:

з цягам ча́су mit der Zeit, im Láufe der Zeit;

даць цягу разм. áusreißen* vi (s), Réissaus néhmen*, ábhauen vi (s)

во́чны​^I:

во́чная ста́ўка Konfrontatión f -, -en; Gegenüberstellung f -, -en;

даць во́чную ста́ўку konfrontíeren vt, gegenüberstellen vt;

во́чнае навуча́нне Diréktstudium n -s, -di¦en

аўдые́нцыя ж. Audi¦énz f -, -en, Empfáng m -(e)s, -fänge;

даць аўдые́нцыю éine Audi¦énz gében*, Empfáng geben*, empfángen* vt;

атрыма́ць аўдые́нцыю empfángen wérden

адгадава́ць

1. (адкарміць) mästen vt, áuffüttern vt;

2. (даць магчымасць адрасці) wáchsen lássen*;

адгадава́ць бараду́ sich (D) éinen Bart stéhen lássen* [wáchsen lássen*]

упусці́ць разм.

1. (даць увайсці) hinéinlassen* vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heréinlassen* vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); éinlassen* vt;

2. (даць уцячы, сысці) lóslassen* аддз. vt, entwíschen [entkómmen, entschlüpfen] lássen*;

3. (прапусціць, праігнараваць, не заўважыць) vergéssen* vt, aus dem Áuge lássen*; versäumen vt, verpássen vt; sich (D) entgéhen lássen*; vorübergehen lássen*