верующий
рел.
1) прич. які (што) верыць
2) прил. веруючы
3) сущ. веруючы, -чага муж., вернік, -ка муж.
верх
1) в разн. знач. верх, род. верху муж.
взобраться на самый верх — узабрацца на самы верх
верх совершенства — верх дасканаласці
пальто с суконным верхом — паліто з суконным верхам
2) верхи мн. в разн. знач. — вярхі, -хоў
одержать верх — узяць верх
брать верх — браць верх
быть на верху блаженства — быць на вяршыні шчасця
смотреть по верхам — глядзець (падыходзіць) павярхоўна
нахвататься верхов — нахапацца вяршкоў