Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

кормитель

разг. кармільшчык, -ка муж.

кормить

несовер.

1) в разн. знач. карміць

2) (содержать, обеспечивать) карміць, харчаваць

кормить завтраками, обещаниями — карміць абяцанкамі

хлебом не корми — хлебам не кармі

кормиться

1) карміцца

2) карміцца, харчавацца

3) страд. карміцца

см. кормить 1

кормление

кармленне, -ння ср.

кормленный

прич. кормлены

кормленый

прил. кормны

кормовой

I (для корма) кармавы

II мор.

1) прил. кармавы

2) сущ. кармавы, -вога муж.

кормодобывание

с.-х. кормаздабыванне, -ння ср.

кормодобывающий

прил. кормаздабыўны

кормодозатор

с.-х. кормадазатар, -ра муж.