Verbum

вручительница

уручальніца, -цы жен.

вручить

совер. уручыць

вручную

нареч. уручную

врывать

несовер. укопваць

врываться

1) (рылом — о животных) урывацца

2) (вкапываться) укопвацца

3) страд. укопвацца

см. врывать

врытый

укопаны, мног. паўкопваны

врыть

совер. укапаць, мног. паўкопваць

врыться

1) (рылом — о животных) урыцца

2) (вкопаться) укапацца

вряд

нареч. наўрад ці

(навряд) наўрад

вряд ли ему это удастся — наўрад ці гэта яму ўдасца

— Он успеет? — Вряд ли — Ён паспее? — Наўрад

вряд ли

уст. нареч. наўрад ці

(навряд) наўрад

вряд ли ему это удастся — наўрад ці гэта яму ўдасца

— Он успеет? — Вряд ли — Ён паспее? — Наўрад