Verbum

вратарь

1) (привратник) уст. брамнік, -ка муж.

2) спорт. варатар, -ра муж.

врать

несовер. разг. хлусіць, ілгаць, (после гласных) лгаць

маніць, брахаць

врач

урач, -ча муж.

врачебник

уст. лячэбнік, -ка муж.

врачебно-консультационный

урачэбна-кансультацыйны

врачебно-контрольный

урачэбна-кантрольны

врачебно-санитарный

урачэбна-санітарны

врачебный

урачэбны

(лечебный) лячэбны

(медицинский) медыцынскі, медычны

врачевание

книжн. лячэнне, -ння ср.

врачевать

несовер. лячыць