Verbum

командированный

прич., прил. камандзіраваны

командировать

совер., несовер. камандзіраваць

командироваться

несовер. страд. камандзіравацца

командировка

жен.

1) (действие) камандзіраванне, -ння ср., камандзіроўка, -кі жен.

2) (поручение, поездка, удостоверение) камандзіроўка, -кі жен.

командировочные

мн. сущ. камандзіровачныя, -ных

командировочный

1) камандзіровачны

командировочное удостоверение — камандзіровачнае пасведчанне

2) сущ. разг. камандзіровачны, -нага муж.

командирский

камандзірскі

командирша

прост.

1) (жена командира) камандзірыха, -хі жен.

2) (властная женщина) камандзірка, -кі жен.

командный

в разн. знач. камандны

командный состав — камандны састаў

командные высоты — камандныя вышыні

командование

в разн. знач. камандаванне, -ння ср.

командование полком — камандаванне палком

советское командование — савецкае камандаванне