Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

колотить

несовер.

1) (бить) біць

2) (трясти) калаціць, трэсці

колотиться

1) (биться) біцца

2) (трястись) калаціцца, трэсціся

3) страд. біцца

см. колотить 1

колотовка

обл. см. мутовка 1

колотушка

жен.

1) (для выбивания пыли) выбівачка, -кі жен.

2) (сторожевая) ляскотка, -кі жен.

бразготка, -кі жен.

3) чаще мн. (удар) штурхан, -на муж., кухталь, -ля муж.

колотый

I колаты

см. колоть I

колотый сахар — колаты цукар

II колаты

пораты

см. колоть II

колотая рана — колатая рана

колоть

I несовер. (раскалывать) калоць

колоть дрова — калоць дровы

II несовер. прям., перен. калоць

пароць

колоть булавкой — калоць шпількай

колоть упрёками — калоць дакорамі

колоть свиней — калоць свіней

колоть в боку безл. — калоць у баку

правда глаза колет посл. — праўда вочы коле

колотьё

разг. калаццё, -цця ср.

колоться

I несовер. возвр., страд. (раскалываться) калоцца

II несовер. (причинять уколы) калоцца

колоша

мет. калоша, -шы жен.

колошение

каласаванне, -ння ср.