Verbum

коленце

прост. каленца, -ца ср.

выкинуть коленце — выкінуць каленца (урэзаць штучку)

коленчатый

тех., бот. каленчаты

коленчатый вал тех. — каленчаты вал

колеоптер

ав. калеоптэр, -ра муж.

колер

I (цвет) колер, -ру муж.

II ветер. уст. колер, -ру муж.

колерный

жив. колерны

колесить

несовер. разг.

1) (ездить) раз’язджаць, ездзіць

2) перен. калясіць

колесить по свету — ездзіць (калясіць) па свеце

колесник, колёсник

каляснік, род. калесніка муж.

калеснік, -ка муж., стальмах, -ха муж.

колесница

ист. уст. калясніца, -цы жен.

колесничный

каляснічны

колесо

кола, -ла ср., мн. колы, -лаў

маховое колесо — махавік, махавое кола

колесо фортуны (счастья) — кола фартуны (шчасця)

колесо истории — кола гісторыі

вставлять палки в колёса — устаўляць палкі ў колы

как пятое колесо в телеге — як пятае кола ў калёсах