Verbum

внучата

мн. унукі, -каў

внучатный, внучатый

траюрадны

внучек

уменьш.-ласк. унучак, -чка муж.

внученька

уменьш. ласк. унучачка, -кі жен.

внучка

унучка, -кі жен.

внучонок

муж. разг. унучаня и унучанё, -няці ср.

внушаемость

мед. унушальнасць, -ці жен.

внушать

несовер.

1) (вызывать) выклікаць

(возбуждать) абуджаць

(вселять) усяляць, пасяляць, надаваць

(навевать) навяваць

(лечить внушением) унушаць

это внушает мне отвращение — гэта выклікае (абуджае) у мяне агіду

его вид внушает мне опасение за его здоровье — яго выгляд выклікае ў мяне (пасяляе ў мяне, навявае мне) боязь за яго здароўе

внушать страх — выклікаць страх

2) (поучать) навучаць

угаворваць

(подговаривать) намаўляць

(убеждать) пераконваць

всегда внушал ему, что необходимо заниматься — заўсёды ўгаворваў (пераконваў) яго, што трэба займацца

внушаться

страд. выклікацца

абуджацца

усяляцца, пасяляцца, надавацца

навявацца

унушацца

навучацца

угаворвацца

намаўляцца

пераконвацца

см. внушать

внушение

ср.

1) выкліканне, -ння ср.

усяленне, -ння ср., пасяленне, -ння ср., наданне, -ння ср.

навяванне, -ння ср.

см. внушать 1

2) (наущение) намова, -вы жен., намаўленне, -ння ср.

(уговор) угавор, -ру муж.

(совет) парада, -ды жен.

он действует по внушению приятелей — ён дзейнічае па намове прыяцеляў

она не слушалась внушений — яна не слухалася парад (угавораў)

3) (выговор) вымова, -вы жен.

(напоминание) напамінак, -нку муж.

сделать строгое внушение — зрабіць строгую вымову (строгі напамінак)

4) унушэнне, -ння ср.

(гипноз) гіпноз, -зу муж.

массовое внушение — масавы гіпноз

лечить внушением — лячыць унушэннем (гіпнозам)