Verbum

вздымать

несовер. книжн. уст. узнімаць, уздымаць

(возносить) узносіць

вздыматься

узнімацца, уздымацца, (возноситься) узносіцца

вздыхание

уздыханне, -ння ср.

вздыхатель

разг. уст. паклоннік, -ка муж., каханак, -нка муж.

вздыхать

несовер. в разн. знач. уздыхаць

взимание

збіранне, -ння ср.

(взыскание) спагнанне, -ння ср., сыскванне, -ння ср.

взимать

несовер. збіраць, браць, спаганяць, сыскваць

взиматься

страд. збірацца, брацца, спаганяцца, сысквацца

взирать

несовер. уст. глядзець

пазіраць

не взирая на лица — не зважаючы на асобы

взламывание

узломліванне, -ння ср.