Verbum

вешатель

уст. вешальнік, -ка муж.

вешать

I несовер. вешаць

вешать голову — вешаць (апускаць) галаву

вешать собак на кого-либо — вешаць сабак на каго-небудзь

вешать нос — вешаць (апускаць) нос

хоть топор вешай — хоць тапор вешай

II несовер. (взвешивать) важыць

вешаться

I несовер. возвр., страд. вешацца

вешаться на шею — вешацца на шыю

II несовер. возвр., страд. (на весах) важыцца

вешение

тычкаванне, -ння ср.

вешить

несовер. геод. тычкаваць

вешка

геод. тычка, -кі жен.

вешний

уст., обл. веснавы, вясенні

вешние воды — веснавыя (вясеннія) воды

вещание

1) радио вяшчанне, -ння ср.

2) уст. прадраканне, -ння ср., прадказванне, -ння ср.

вещатель

уст. прадракальнік, -ка муж., прадказальнік, -ка муж., вяшчун, род. вешчуна муж.

вещать

несовер.

1) радио вяшчаць

2) уст. прадракаць, прадказваць