ла́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ла́плены |
ла́пленая |
ла́пленае |
ла́пленыя |
| Р. |
ла́пленага |
ла́пленай ла́пленае |
ла́пленага |
ла́пленых |
| Д. |
ла́пленаму |
ла́пленай |
ла́пленаму |
ла́пленым |
| В. |
ла́плены (неадуш.) ла́пленага (адуш.) |
ла́пленую |
ла́пленае |
ла́пленыя (неадуш.) ла́пленых (адуш.) |
| Т. |
ла́пленым |
ла́пленай ла́пленаю |
ла́пленым |
ла́пленымі |
| М. |
ла́пленым |
ла́пленай |
ла́пленым |
ла́пленых |
Кароткая форма: ла́плена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Ла́пліна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ла́пліна |
| Р. |
Ла́пліна |
| Д. |
Ла́пліну |
| В. |
Ла́пліна |
| Т. |
Ла́плінам |
| М. |
Ла́пліне |
ла́пнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ла́пнік |
| Р. |
ла́пніку |
| Д. |
ла́пніку |
| В. |
ла́пнік |
| Т. |
ла́пнікам |
| М. |
ла́пніку |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
ла́пнуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ла́пнуты |
ла́пнутая |
ла́пнутае |
ла́пнутыя |
| Р. |
ла́пнутага |
ла́пнутай ла́пнутае |
ла́пнутага |
ла́пнутых |
| Д. |
ла́пнутаму |
ла́пнутай |
ла́пнутаму |
ла́пнутым |
| В. |
ла́пнуты ла́пнутага |
ла́пнутую |
ла́пнутае |
ла́пнутыя ла́пнутых |
| Т. |
ла́пнутым |
ла́пнутай ла́пнутаю |
ла́пнутым |
ла́пнутымі |
| М. |
ла́пнутым |
ла́пнутай |
ла́пнутым |
ла́пнутых |
Кароткая форма: ла́пнута.
Крыніцы:
dzsl2007.
ла́пнуць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ла́пну |
ла́пнем |
| 2-я ас. |
ла́пнеш |
ла́пнеце |
| 3-я ас. |
ла́пне |
ла́пнуць |
| Прошлы час |
| м. |
ла́пнуў |
ла́пнулі |
| ж. |
ла́пнула |
| н. |
ла́пнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ла́пні |
ла́пніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ла́пнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
лапо́нік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лапо́нік |
лапо́нікі |
| Р. |
лапо́ніка |
лапо́нікаў |
| Д. |
лапо́ніку |
лапо́нікам |
| В. |
лапо́нік |
лапо́нікі |
| Т. |
лапо́нікам |
лапо́нікамі |
| М. |
лапо́ніку |
лапо́ніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Лапо́сі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Лапо́сі |
| Р. |
Лапо́сь Лапо́сяў |
| Д. |
Лапо́сям |
| В. |
Лапо́сі |
| Т. |
Лапо́сямі |
| М. |
Лапо́сях |