рэквізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рэквізава́ны |
рэквізава́ная |
рэквізава́нае |
рэквізава́ныя |
| Р. |
рэквізава́нага |
рэквізава́най рэквізава́нае |
рэквізава́нага |
рэквізава́ных |
| Д. |
рэквізава́наму |
рэквізава́най |
рэквізава́наму |
рэквізава́ным |
| В. |
рэквізава́ны (неадуш.) рэквізава́нага (адуш.) |
рэквізава́ную |
рэквізава́нае |
рэквізава́ныя (неадуш.) рэквізава́ных (адуш.) |
| Т. |
рэквізава́ным |
рэквізава́най рэквізава́наю |
рэквізава́ным |
рэквізава́нымі |
| М. |
рэквізава́ным |
рэквізава́най |
рэквізава́ным |
рэквізава́ных |
Кароткая форма: рэквізава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рэквізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рэквізава́ны |
рэквізава́ная |
рэквізава́нае |
рэквізава́ныя |
| Р. |
рэквізава́нага |
рэквізава́най рэквізава́нае |
рэквізава́нага |
рэквізава́ных |
| Д. |
рэквізава́наму |
рэквізава́най |
рэквізава́наму |
рэквізава́ным |
| В. |
рэквізава́ны (неадуш.) рэквізава́нага (адуш.) |
рэквізава́ную |
рэквізава́нае |
рэквізава́ныя (неадуш.) рэквізава́ных (адуш.) |
| Т. |
рэквізава́ным |
рэквізава́най рэквізава́наю |
рэквізава́ным |
рэквізава́нымі |
| М. |
рэквізава́ным |
рэквізава́най |
рэквізава́ным |
рэквізава́ных |
Кароткая форма: рэквізава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рэквізава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
рэквізу́ецца |
рэквізу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
рэквізава́ўся |
рэквізава́ліся |
| ж. |
рэквізава́лася |
| н. |
рэквізава́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рэквізава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
рэквізу́ю |
рэквізу́ем |
| 2-я ас. |
рэквізу́еш |
рэквізу́еце |
| 3-я ас. |
рэквізу́е |
рэквізу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
рэквізава́ў |
рэквізава́лі |
| ж. |
рэквізава́ла |
| н. |
рэквізава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
рэквізу́й |
рэквізу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
рэквізу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рэквізава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
рэквізу́ю |
рэквізу́ем |
| 2-я ас. |
рэквізу́еш |
рэквізу́еце |
| 3-я ас. |
рэквізу́е |
рэквізу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
рэквізава́ў |
рэквізава́лі |
| ж. |
рэквізава́ла |
| н. |
рэквізава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
рэквізу́й |
рэквізу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
рэквізава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рэквізі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэквізі́т |
рэквізі́ты |
| Р. |
рэквізі́ту |
рэквізі́таў |
| Д. |
рэквізі́ту |
рэквізі́там |
| В. |
рэквізі́т |
рэквізі́ты |
| Т. |
рэквізі́там |
рэквізі́тамі |
| М. |
рэквізі́це |
рэквізі́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рэквізі́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэквізі́тар |
рэквізі́тары |
| Р. |
рэквізі́тара |
рэквізі́тараў |
| Д. |
рэквізі́тару |
рэквізі́тарам |
| В. |
рэквізі́тара |
рэквізі́тараў |
| Т. |
рэквізі́тарам |
рэквізі́тарамі |
| М. |
рэквізі́тару |
рэквізі́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рэквізі́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рэквізі́тны |
рэквізі́тная |
рэквізі́тнае |
рэквізі́тныя |
| Р. |
рэквізі́тнага |
рэквізі́тнай рэквізі́тнае |
рэквізі́тнага |
рэквізі́тных |
| Д. |
рэквізі́тнаму |
рэквізі́тнай |
рэквізі́тнаму |
рэквізі́тным |
| В. |
рэквізі́тны (неадуш.) рэквізі́тнага (адуш.) |
рэквізі́тную |
рэквізі́тнае |
рэквізі́тныя (неадуш.) рэквізі́тных (адуш.) |
| Т. |
рэквізі́тным |
рэквізі́тнай рэквізі́тнаю |
рэквізі́тным |
рэквізі́тнымі |
| М. |
рэквізі́тным |
рэквізі́тнай |
рэквізі́тным |
рэквізі́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рэквізіцы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рэквізіцы́йны |
рэквізіцы́йная |
рэквізіцы́йнае |
рэквізіцы́йныя |
| Р. |
рэквізіцы́йнага |
рэквізіцы́йнай рэквізіцы́йнае |
рэквізіцы́йнага |
рэквізіцы́йных |
| Д. |
рэквізіцы́йнаму |
рэквізіцы́йнай |
рэквізіцы́йнаму |
рэквізіцы́йным |
| В. |
рэквізіцы́йны (неадуш.) рэквізіцы́йнага (адуш.) |
рэквізіцы́йную |
рэквізіцы́йнае |
рэквізіцы́йныя (неадуш.) рэквізіцы́йных (адуш.) |
| Т. |
рэквізіцы́йным |
рэквізіцы́йнай рэквізіцы́йнаю |
рэквізіцы́йным |
рэквізіцы́йнымі |
| М. |
рэквізіцы́йным |
рэквізіцы́йнай |
рэквізіцы́йным |
рэквізіцы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.