Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ртуцьзмяшча́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ртуцьзмяшча́льны	ртуцьзмяшча́льная	ртуцьзмяшча́льнае	ртуцьзмяшча́льныя
Р.	ртуцьзмяшча́льнага	ртуцьзмяшча́льнай ртуцьзмяшча́льнае	ртуцьзмяшча́льнага	ртуцьзмяшча́льных
Д.	ртуцьзмяшча́льнаму	ртуцьзмяшча́льнай	ртуцьзмяшча́льнаму	ртуцьзмяшча́льным
В.	ртуцьзмяшча́льны (неадуш.) ртуцьзмяшча́льнага (адуш.)	ртуцьзмяшча́льную	ртуцьзмяшча́льнае	ртуцьзмяшча́льныя (неадуш.) ртуцьзмяшча́льных (адуш.)
Т.	ртуцьзмяшча́льным	ртуцьзмяшча́льнай ртуцьзмяшча́льнаю	ртуцьзмяшча́льным	ртуцьзмяшча́льнымі
М.	ртуцьзмяшча́льным	ртуцьзмяшча́льнай	ртуцьзмяшча́льным	ртуцьзмяшча́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Руа́нда

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

руанды́йка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

руанды́йскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	руанды́йскі	руанды́йская	руанды́йскае	руанды́йскія
Р.	руанды́йскага	руанды́йскай руанды́йскае	руанды́йскага	руанды́йскіх
Д.	руанды́йскаму	руанды́йскай	руанды́йскаму	руанды́йскім
В.	руанды́йскі (неадуш.) руанды́йскага (адуш.)	руанды́йскую	руанды́йскае	руанды́йскія (неадуш.) руанды́йскіх (адуш.)
Т.	руанды́йскім	руанды́йскай руанды́йскаю	руанды́йскім	руанды́йскімі
М.	руанды́йскім	руанды́йскай	руанды́йскім	руанды́йскіх

Крыніцы: piskunou2012.

руа́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	руа́нскі	руа́нская	руа́нскае	руа́нскія
Р.	руа́нскага	руа́нскай руа́нскае	руа́нскага	руа́нскіх
Д.	руа́нскаму	руа́нскай	руа́нскаму	руа́нскім
В.	руа́нскі (неадуш.) руа́нскага (адуш.)	руа́нскую	руа́нскае	руа́нскія (неадуш.) руа́нскіх (адуш.)
Т.	руа́нскім	руа́нскай руа́нскаю	руа́нскім	руа́нскімі
М.	руа́нскім	руа́нскай	руа́нскім	руа́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

ру́б

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ру́ба

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

рубава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

рубава́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

ру́бавы

прыметнік, адносны

Крыніцы: tsblm1996.

Verbum