быто́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
быто́вачны |
быто́вачная |
быто́вачнае |
быто́вачныя |
| Р. |
быто́вачнага |
быто́вачнай быто́вачнае |
быто́вачнага |
быто́вачных |
| Д. |
быто́вачнаму |
быто́вачнай |
быто́вачнаму |
быто́вачным |
| В. |
быто́вачны (неадуш.) быто́вачнага (адуш.) |
быто́вачную |
быто́вачнае |
быто́вачныя (неадуш.) быто́вачных (адуш.) |
| Т. |
быто́вачным |
быто́вачнай быто́вачнаю |
быто́вачным |
быто́вачнымі |
| М. |
быто́вачным |
быто́вачнай |
быто́вачным |
быто́вачных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
быто́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
быто́ўка |
быто́ўкі |
| Р. |
быто́ўкі |
быто́вак |
| Д. |
быто́ўцы |
быто́ўкам |
| В. |
быто́ўку |
быто́ўкі |
| Т. |
быто́ўкай быто́ўкаю |
быто́ўкамі |
| М. |
быто́ўцы |
быто́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Бы́тча
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Бы́тча |
| Р. |
Бы́тча |
| Д. |
Бы́тчу |
| В. |
Бы́тча |
| Т. |
Бы́тчам |
| М. |
Бы́тчы |
бы́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бы́ты |
бы́тая |
бы́тае |
бы́тыя |
| Р. |
бы́тага |
бы́тай бы́тае |
бы́тага |
бы́тых |
| Д. |
бы́таму |
бы́тай |
бы́таму |
бы́тым |
| В. |
бы́ты (неадуш.) бы́тага (адуш.) |
бы́тую |
бы́тае |
бы́тыя (неадуш.) бы́тых (адуш.) |
| Т. |
бы́тым |
бы́тай бы́таю |
бы́тым |
бы́тымі |
| М. |
бы́тым |
бы́тай |
бы́тым |
бы́тых |
Крыніцы:
piskunou2012.
бы́ў
часціца
Іншыя варыянты:
было́,
была́,
былі́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
бы́ўшы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бы́ўшы |
бы́ўшая |
бы́ўшае |
бы́ўшыя |
| Р. |
бы́ўшага |
бы́ўшай |
бы́ўшага |
бы́ўшых |
| Д. |
бы́ўшаму |
бы́ўшай |
бы́ўшаму |
бы́ўшым |
| В. |
бы́ўшага |
бы́ўшую |
бы́ўшае |
бы́ўшыя |
| Т. |
бы́ўшым |
бы́ўшай бы́ўшаю |
бы́ўшым |
бы́ўшымі |
| М. |
бы́ўшым |
бы́ўшай |
бы́ўшым |
бы́ўшых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsbm1984.
бы́ўшы
дзеепрыметнік, незалежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бы́ўшы |
бы́ўшая |
бы́ўшае |
бы́ўшыя |
| Р. |
бы́ўшага |
бы́ўшай |
бы́ўшага |
бы́ўшых |
| Д. |
бы́ўшаму |
бы́ўшай |
бы́ўшаму |
бы́ўшым |
| В. |
бы́ўшага |
бы́ўшую |
бы́ўшае |
бы́ўшыя |
| Т. |
бы́ўшым |
бы́ўшай бы́ўшаю |
бы́ўшым |
бы́ўшымі |
| М. |
бы́ўшым |
бы́ўшай |
бы́ўшым |
бы́ўшых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsbm1984.
Бы́хаў
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Бы́хаў |
| Р. |
Бы́хава |
| Д. |
Бы́хаву |
| В. |
Бы́хаў |
| Т. |
Бы́хавам |
| М. |
Бы́хаве |
Крыніцы:
krapivabr2012.
бы́хаўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бы́хаўскі |
бы́хаўская |
бы́хаўскае |
бы́хаўскія |
| Р. |
бы́хаўскага |
бы́хаўскай бы́хаўскае |
бы́хаўскага |
бы́хаўскіх |
| Д. |
бы́хаўскаму |
бы́хаўскай |
бы́хаўскаму |
бы́хаўскім |
| В. |
бы́хаўскі (неадуш.) бы́хаўскага (адуш.) |
бы́хаўскую |
бы́хаўскае |
бы́хаўскія (неадуш.) бы́хаўскіх (адуш.) |
| Т. |
бы́хаўскім |
бы́хаўскай бы́хаўскаю |
бы́хаўскім |
бы́хаўскімі |
| М. |
бы́хаўскім |
бы́хаўскай |
бы́хаўскім |
бы́хаўскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.