рвану́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
рвану́ |
рванё́м |
| 2-я ас. |
рване́ш |
рваняце́ |
| 3-я ас. |
рване́ |
рвану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
рвану́ў |
рвану́лі |
| ж. |
рвану́ла |
| н. |
рвану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
рвані́ |
рвані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
рвану́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рва́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рва́ны |
рва́ная |
рва́нае |
рва́ныя |
| Р. |
рва́нага |
рва́най рва́нае |
рва́нага |
рва́ных |
| Д. |
рва́наму |
рва́най |
рва́наму |
рва́ным |
| В. |
рва́ны (неадуш.) рва́нага (адуш.) |
рва́ную |
рва́нае |
рва́ныя (неадуш.) рва́ных (адуш.) |
| Т. |
рва́ным |
рва́най рва́наю |
рва́ным |
рва́нымі |
| М. |
рва́ным |
рва́най |
рва́ным |
рва́ных |
Кароткая форма: рва́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рва́нь
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рва́нь |
| Р. |
рва́ні |
| Д. |
рва́ні |
| В. |
рва́нь |
| Т. |
рва́нню |
| М. |
рва́ні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
рва́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рва́цкі |
рва́цкая |
рва́цкае |
рва́цкія |
| Р. |
рва́цкага |
рва́цкай рва́цкае |
рва́цкага |
рва́цкіх |
| Д. |
рва́цкаму |
рва́цкай |
рва́цкаму |
рва́цкім |
| В. |
рва́цкі (неадуш.) рва́цкага (адуш.) |
рва́цкую |
рва́цкае |
рва́цкія (неадуш.) рва́цкіх (адуш.) |
| Т. |
рва́цкім |
рва́цкай рва́цкаю |
рва́цкім |
рва́цкімі |
| М. |
рва́цкім |
рва́цкай |
рва́цкім |
рва́цкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рва́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рва́цтва |
| Р. |
рва́цтва |
| Д. |
рва́цтву |
| В. |
рва́цтва |
| Т. |
рва́цтвам |
| М. |
рва́цтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рва́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
рву́ся |
рвё́мся |
| 2-я ас. |
рве́шся |
рвяце́ся |
| 3-я ас. |
рве́цца |
рву́цца |
| Прошлы час |
| м. |
рва́ўся |
рва́ліся |
| ж. |
рва́лася |
| н. |
рва́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
рві́ся |
рві́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
рвучы́ся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рва́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
рву́ |
рвё́м |
| 2-я ас. |
рве́ш |
рвяце́ |
| 3-я ас. |
рве́ |
рву́ць |
| Прошлы час |
| м. |
рва́ў |
рва́лі |
| ж. |
рва́ла |
| н. |
рва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
рві́ |
рві́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
рвучы́ |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
рва́ч
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рва́ч |
рвачы́ |
| Р. |
рвача́ |
рвачо́ў |
| Д. |
рвачу́ |
рвача́м |
| В. |
рвача́ |
рвачо́ў |
| Т. |
рвачо́м |
рвача́мі |
| М. |
рвачу́ |
рвача́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.