Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бурдзе́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

бурдзю́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бурдзю́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бурдзю́чны	бурдзю́чная	бурдзю́чнае	бурдзю́чныя
Р.	бурдзю́чнага	бурдзю́чнай бурдзю́чнае	бурдзю́чнага	бурдзю́чных
Д.	бурдзю́чнаму	бурдзю́чнай	бурдзю́чнаму	бурдзю́чным
В.	бурдзю́чны (неадуш.) бурдзю́чнага (адуш.)	бурдзю́чную	бурдзю́чнае	бурдзю́чныя (неадуш.) бурдзю́чных (адуш.)
Т.	бурдзю́чным	бурдзю́чнай бурдзю́чнаю	бурдзю́чным	бурдзю́чнымі
М.	бурдзю́чным	бурдзю́чнай	бурдзю́чным	бурдзю́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бурдо́ленне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

бурдо́ліць

‘брадзіць (пра піва і пад.) і ў пераносным значэнні’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

бурдо́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Бурдукі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Бурды́кі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

бурды́ліцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

бурды́ліць

‘пеніцца; пеніць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum