брусча́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
брусча́ты |
брусча́тая |
брусча́тае |
брусча́тыя |
| Р. |
брусча́тага |
брусча́тай брусча́тае |
брусча́тага |
брусча́тых |
| Д. |
брусча́таму |
брусча́тай |
брусча́таму |
брусча́тым |
| В. |
брусча́ты (неадуш.) брусча́тага (адуш.) |
брусча́тую |
брусча́тае |
брусча́тыя (неадуш.) брусча́тых (адуш.) |
| Т. |
брусча́тым |
брусча́тай брусча́таю |
брусча́тым |
брусча́тымі |
| М. |
брусча́тым |
брусча́тай |
брусча́тым |
брусча́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Брусы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Брусы́ |
| Р. |
Брусо́ў |
| Д. |
Бруса́м |
| В. |
Брусы́ |
| Т. |
Бруса́мі |
| М. |
Бруса́х |
Брусэ́ль
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Брусэ́ль |
| Р. |
Брусэ́ля |
| Д. |
Брусэ́лю |
| В. |
Брусэ́ль |
| Т. |
Брусэ́лем |
| М. |
Брусэ́лі |
брусяне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
брусяне́нне |
| Р. |
брусяне́ння |
| Д. |
брусяне́нню |
| В. |
брусяне́нне |
| Т. |
брусяне́ннем |
| М. |
брусяне́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
брусяне́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
брусяне́ецца |
брусяне́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
брусяне́ўся |
брусяне́ліся |
| ж. |
брусяне́лася |
| н. |
брусяне́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
брусяне́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
брусяне́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
брусяне́е |
брусяне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
брусяне́ў |
брусяне́лі |
| ж. |
брусяне́ла |
| н. |
брусяне́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
брусяне́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
бру́та
прыметнік, нескланяльны
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
бруталі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бруталі́зм |
бруталі́змы |
| Р. |
бруталі́зму |
бруталі́змаў |
| Д. |
бруталі́зму |
бруталі́змам |
| В. |
бруталі́зм |
бруталі́змы |
| Т. |
бруталі́змам |
бруталі́змамі |
| М. |
бруталі́зме |
бруталі́змах |
Крыніцы:
piskunou2012.
бруталі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бруталі́ст |
бруталі́сты |
| Р. |
бруталі́ста |
бруталі́стаў |
| Д. |
бруталі́сту |
бруталі́стам |
| В. |
бруталі́ста |
бруталі́стаў |
| Т. |
бруталі́стам |
бруталі́стамі |
| М. |
бруталі́сце |
бруталі́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.