Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэ́зус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рэ́зусны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	рэ́зусны	рэ́зусная	рэ́зуснае	рэ́зусныя
Р.	рэ́зуснага	рэ́зуснай рэ́зуснае	рэ́зуснага	рэ́зусных
Д.	рэ́зуснаму	рэ́зуснай	рэ́зуснаму	рэ́зусным
В.	рэ́зусны (неадуш.) рэ́зуснага (адуш.)	рэ́зусную	рэ́зуснае	рэ́зусныя (неадуш.) рэ́зусных (адуш.)
Т.	рэ́зусным	рэ́зуснай рэ́зуснаю	рэ́зусным	рэ́зуснымі
М.	рэ́зусным	рэ́зуснай	рэ́зусным	рэ́зусных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

рэ́зус-адмо́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	рэ́зус-адмо́ўны	рэ́зус-адмо́ўная	рэ́зус-адмо́ўнае	рэ́зус-адмо́ўныя
Р.	рэ́зус-адмо́ўнага	рэ́зус-адмо́ўнай рэ́зус-адмо́ўнае	рэ́зус-адмо́ўнага	рэ́зус-адмо́ўных
Д.	рэ́зус-адмо́ўнаму	рэ́зус-адмо́ўнай	рэ́зус-адмо́ўнаму	рэ́зус-адмо́ўным
В.	рэ́зус-адмо́ўны (неадуш.) рэ́зус-адмо́ўнага (адуш.)	рэ́зус-адмо́ўную	рэ́зус-адмо́ўнае	рэ́зус-адмо́ўныя (неадуш.) рэ́зус-адмо́ўных (адуш.)
Т.	рэ́зус-адмо́ўным	рэ́зус-адмо́ўнай рэ́зус-адмо́ўнаю	рэ́зус-адмо́ўным	рэ́зус-адмо́ўнымі
М.	рэ́зус-адмо́ўным	рэ́зус-адмо́ўнай	рэ́зус-адмо́ўным	рэ́зус-адмо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

рэ́зус-канфлі́кт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

рэ́зус-канфлі́ктны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	рэ́зус-канфлі́ктны	рэ́зус-канфлі́ктная	рэ́зус-канфлі́ктнае	рэ́зус-канфлі́ктныя
Р.	рэ́зус-канфлі́ктнага	рэ́зус-канфлі́ктнай рэ́зус-канфлі́ктнае	рэ́зус-канфлі́ктнага	рэ́зус-канфлі́ктных
Д.	рэ́зус-канфлі́ктнаму	рэ́зус-канфлі́ктнай	рэ́зус-канфлі́ктнаму	рэ́зус-канфлі́ктным
В.	рэ́зус-канфлі́ктны (неадуш.) рэ́зус-канфлі́ктнага (адуш.)	рэ́зус-канфлі́ктную	рэ́зус-канфлі́ктнае	рэ́зус-канфлі́ктныя (неадуш.) рэ́зус-канфлі́ктных (адуш.)
Т.	рэ́зус-канфлі́ктным	рэ́зус-канфлі́ктнай рэ́зус-канфлі́ктнаю	рэ́зус-канфлі́ктным	рэ́зус-канфлі́ктнымі
М.	рэ́зус-канфлі́ктным	рэ́зус-канфлі́ктнай	рэ́зус-канфлі́ктным	рэ́зус-канфлі́ктных

Крыніцы: piskunou2012.

рэ́зус-стано́ўчы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	рэ́зус-стано́ўчы	рэ́зус-стано́ўчая	рэ́зус-стано́ўчае	рэ́зус-стано́ўчыя
Р.	рэ́зус-стано́ўчага	рэ́зус-стано́ўчай рэ́зус-стано́ўчае	рэ́зус-стано́ўчага	рэ́зус-стано́ўчых
Д.	рэ́зус-стано́ўчаму	рэ́зус-стано́ўчай	рэ́зус-стано́ўчаму	рэ́зус-стано́ўчым
В.	рэ́зус-стано́ўчы (неадуш.) рэ́зус-стано́ўчага (адуш.)	рэ́зус-стано́ўчую	рэ́зус-стано́ўчае	рэ́зус-стано́ўчыя (неадуш.) рэ́зус-стано́ўчых (адуш.)
Т.	рэ́зус-стано́ўчым	рэ́зус-стано́ўчай рэ́зус-стано́ўчаю	рэ́зус-стано́ўчым	рэ́зус-стано́ўчымі
М.	рэ́зус-стано́ўчым	рэ́зус-стано́ўчай	рэ́зус-стано́ўчым	рэ́зус-стано́ўчых

Крыніцы: piskunou2012.

рэ́зус-фа́ктар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рэ́зчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рэ́зчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

рэ́зчыцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	рэ́зчыцкі	рэ́зчыцкая	рэ́зчыцкае	рэ́зчыцкія
Р.	рэ́зчыцкага	рэ́зчыцкай рэ́зчыцкае	рэ́зчыцкага	рэ́зчыцкіх
Д.	рэ́зчыцкаму	рэ́зчыцкай	рэ́зчыцкаму	рэ́зчыцкім
В.	рэ́зчыцкі (неадуш.) рэ́зчыцкага (адуш.)	рэ́зчыцкую	рэ́зчыцкае	рэ́зчыцкія (неадуш.) рэ́зчыцкіх (адуш.)
Т.	рэ́зчыцкім	рэ́зчыцкай рэ́зчыцкаю	рэ́зчыцкім	рэ́зчыцкімі
М.	рэ́зчыцкім	рэ́зчыцкай	рэ́зчыцкім	рэ́зчыцкіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum