Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджзклнотуфыэ
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

рэзо́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. рэзо́ннасць
Р. рэзо́ннасці
Д. рэзо́ннасці
В. рэзо́ннасць
Т. рэзо́ннасцю
М. рэзо́ннасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

рэзо́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэзо́нны рэзо́нная рэзо́ннае рэзо́нныя
Р. рэзо́ннага рэзо́ннай
рэзо́ннае		 рэзо́ннага рэзо́нных
Д. рэзо́ннаму рэзо́ннай рэзо́ннаму рэзо́нным
В. рэзо́нны (неадуш.)
рэзо́ннага (адуш.)		 рэзо́нную рэзо́ннае рэзо́нныя (неадуш.)
рэзо́нных (адуш.)
Т. рэзо́нным рэзо́ннай
рэзо́ннаю		 рэзо́нным рэзо́ннымі
М. рэзо́нным рэзо́ннай рэзо́нным рэзо́нных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

рэзо́рбцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. рэзо́рбцыя
Р. рэзо́рбцыі
Д. рэзо́рбцыі
В. рэзо́рбцыю
Т. рэзо́рбцыяй
рэзо́рбцыяю
М. рэзо́рбцыі

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

рэ́зрух

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. рэ́зрух
Р. рэ́зруху
Д. рэ́зруху
В. рэ́зрух
Т. рэ́зрухам
М. рэ́зруху

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

рэзульта́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рэзульта́нт рэзульта́нты
Р. рэзульта́нта рэзульта́нтаў
Д. рэзульта́нту рэзульта́нтам
В. рэзульта́нт рэзульта́нты
Т. рэзульта́нтам рэзульта́нтамі
М. рэзульта́нце рэзульта́нтах

Крыніцы: piskunou2012.

рэзульта́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рэзульта́т рэзульта́ты
Р. рэзульта́ту рэзульта́таў
Д. рэзульта́ту рэзульта́там
В. рэзульта́т рэзульта́ты
Т. рэзульта́там рэзульта́тамі
М. рэзульта́це рэзульта́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рэзульта́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэзульта́тны рэзульта́тная рэзульта́тнае рэзульта́тныя
Р. рэзульта́тнага рэзульта́тнай
рэзульта́тнае		 рэзульта́тнага рэзульта́тных
Д. рэзульта́тнаму рэзульта́тнай рэзульта́тнаму рэзульта́тным
В. рэзульта́тны (неадуш.)
рэзульта́тнага (адуш.)		 рэзульта́тную рэзульта́тнае рэзульта́тныя (неадуш.)
рэзульта́тных (адуш.)
Т. рэзульта́тным рэзульта́тнай
рэзульта́тнаю		 рэзульта́тным рэзульта́тнымі
М. рэзульта́тным рэзульта́тнай рэзульта́тным рэзульта́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рэзультаты́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
рэзультаты́ўна рэзультаты́ўней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

рэзультаты́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. рэзультаты́ўнасць
Р. рэзультаты́ўнасці
Д. рэзультаты́ўнасці
В. рэзультаты́ўнасць
Т. рэзультаты́ўнасцю
М. рэзультаты́ўнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

рэзультаты́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэзультаты́ўны рэзультаты́ўная рэзультаты́ўнае рэзультаты́ўныя
Р. рэзультаты́ўнага рэзультаты́ўнай
рэзультаты́ўнае		 рэзультаты́ўнага рэзультаты́ўных
Д. рэзультаты́ўнаму рэзультаты́ўнай рэзультаты́ўнаму рэзультаты́ўным
В. рэзультаты́ўны (неадуш.)
рэзультаты́ўнага (адуш.)		 рэзультаты́ўную рэзультаты́ўнае рэзультаты́ўныя (неадуш.)
рэзультаты́ўных (адуш.)
Т. рэзультаты́ўным рэзультаты́ўнай
рэзультаты́ўнаю		 рэзультаты́ўным рэзультаты́ўнымі
М. рэзультаты́ўным рэзультаты́ўнай рэзультаты́ўным рэзультаты́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.