Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

брусо́чак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

брусо́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	брусо́чны	брусо́чная	брусо́чнае	брусо́чныя
Р.	брусо́чнага	брусо́чнай брусо́чнае	брусо́чнага	брусо́чных
Д.	брусо́чнаму	брусо́чнай	брусо́чнаму	брусо́чным
В.	брусо́чны (неадуш.) брусо́чнага (адуш.)	брусо́чную	брусо́чнае	брусо́чныя (неадуш.) брусо́чных (адуш.)
Т.	брусо́чным	брусо́чнай брусо́чнаю	брусо́чным	брусо́чнымі
М.	брусо́чным	брусо́чнай	брусо́чным	брусо́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бру́ссе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бру́ствер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бру́стверны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бру́стверны	бру́стверная	бру́ствернае	бру́стверныя
Р.	бру́ствернага	бру́ствернай бру́ствернае	бру́ствернага	бру́стверных
Д.	бру́ствернаму	бру́ствернай	бру́ствернаму	бру́стверным
В.	бру́стверны (неадуш.) бру́ствернага (адуш.)	бру́стверную	бру́ствернае	бру́стверныя (неадуш.) бру́стверных (адуш.)
Т.	бру́стверным	бру́ствернай бру́ствернаю	бру́стверным	бру́ствернымі
М.	бру́стверным	бру́ствернай	бру́стверным	бру́стверных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

брусча́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

брусча́тнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

брусча́ты

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	брусча́ты	брусча́тая	брусча́тае	брусча́тыя
Р.	брусча́тага	брусча́тай брусча́тае	брусча́тага	брусча́тых
Д.	брусча́таму	брусча́тай	брусча́таму	брусча́тым
В.	брусча́ты (неадуш.) брусча́тага (адуш.)	брусча́тую	брусча́тае	брусча́тыя (неадуш.) брусча́тых (адуш.)
Т.	брусча́тым	брусча́тай брусча́таю	брусча́тым	брусча́тымі
М.	брусча́тым	брусча́тай	брусча́тым	брусча́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Брусы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Брусэ́ль

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Verbum