рэзана́нсна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| рэзана́нсна |
- |
- |
рэзана́нсны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рэзана́нсны |
рэзана́нсная |
рэзана́нснае |
рэзана́нсныя |
| Р. |
рэзана́нснага |
рэзана́нснай рэзана́нснае |
рэзана́нснага |
рэзана́нсных |
| Д. |
рэзана́нснаму |
рэзана́нснай |
рэзана́нснаму |
рэзана́нсным |
| В. |
рэзана́нсны (неадуш.) рэзана́нснага (адуш.) |
рэзана́нсную |
рэзана́нснае |
рэзана́нсныя (неадуш.) рэзана́нсных (адуш.) |
| Т. |
рэзана́нсным |
рэзана́нснай рэзана́нснаю |
рэзана́нсным |
рэзана́нснымі |
| М. |
рэзана́нсным |
рэзана́нснай |
рэзана́нсным |
рэзана́нсных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рэзана́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэзана́тар |
рэзана́тары |
| Р. |
рэзана́тара |
рэзана́тараў |
| Д. |
рэзана́тару |
рэзана́тарам |
| В. |
рэзана́тар |
рэзана́тары |
| Т. |
рэзана́тарам |
рэзана́тарамі |
| М. |
рэзана́тары |
рэзана́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рэзана́тарны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рэзана́тарны |
рэзана́тарная |
рэзана́тарнае |
рэзана́тарныя |
| Р. |
рэзана́тарнага |
рэзана́тарнай рэзана́тарнае |
рэзана́тарнага |
рэзана́тарных |
| Д. |
рэзана́тарнаму |
рэзана́тарнай |
рэзана́тарнаму |
рэзана́тарным |
| В. |
рэзана́тарны (неадуш.) рэзана́тарнага (адуш.) |
рэзана́тарную |
рэзана́тарнае |
рэзана́тарныя (неадуш.) рэзана́тарных (адуш.) |
| Т. |
рэзана́тарным |
рэзана́тарнай рэзана́тарнаю |
рэзана́тарным |
рэзана́тарнымі |
| М. |
рэзана́тарным |
рэзана́тарнай |
рэзана́тарным |
рэзана́тарных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
рэзана́таршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэзана́таршчык |
рэзана́таршчыкі |
| Р. |
рэзана́таршчыка |
рэзана́таршчыкаў |
| Д. |
рэзана́таршчыку |
рэзана́таршчыкам |
| В. |
рэзана́таршчыка |
рэзана́таршчыкаў |
| Т. |
рэзана́таршчыкам |
рэзана́таршчыкамі |
| М. |
рэзана́таршчыку |
рэзана́таршчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
рэзанё́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэзанё́р |
рэзанё́ры |
| Р. |
рэзанё́ра |
рэзанё́раў |
| Д. |
рэзанё́ру |
рэзанё́рам |
| В. |
рэзанё́ра |
рэзанё́раў |
| Т. |
рэзанё́рам |
рэзанё́рамі |
| М. |
рэзанё́ру |
рэзанё́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рэзанё́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэзанё́рка |
рэзанё́ркі |
| Р. |
рэзанё́ркі |
рэзанё́рак |
| Д. |
рэзанё́рцы |
рэзанё́ркам |
| В. |
рэзанё́рку |
рэзанё́рак |
| Т. |
рэзанё́ркай рэзанё́ркаю |
рэзанё́ркамі |
| М. |
рэзанё́рцы |
рэзанё́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
рэзанё́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рэзанё́рскі |
рэзанё́рская |
рэзанё́рскае |
рэзанё́рскія |
| Р. |
рэзанё́рскага |
рэзанё́рскай рэзанё́рскае |
рэзанё́рскага |
рэзанё́рскіх |
| Д. |
рэзанё́рскаму |
рэзанё́рскай |
рэзанё́рскаму |
рэзанё́рскім |
| В. |
рэзанё́рскі (неадуш.) рэзанё́рскага (адуш.) |
рэзанё́рскую |
рэзанё́рскае |
рэзанё́рскія (неадуш.) рэзанё́рскіх (адуш.) |
| Т. |
рэзанё́рскім |
рэзанё́рскай рэзанё́рскаю |
рэзанё́рскім |
рэзанё́рскімі |
| М. |
рэзанё́рскім |
рэзанё́рскай |
рэзанё́рскім |
рэзанё́рскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рэзанё́рства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рэзанё́рства |
| Р. |
рэзанё́рства |
| Д. |
рэзанё́рству |
| В. |
рэзанё́рства |
| Т. |
рэзанё́рствам |
| М. |
рэзанё́рстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.