ізакліна́ль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ізакліна́ль |
ізакліна́лі |
| Р. |
ізакліна́лі |
ізакліна́лей ізакліна́ляў |
| Д. |
ізакліна́лі |
ізакліна́лям |
| В. |
ізакліна́ль |
ізакліна́лі |
| Т. |
ізакліна́ллю |
ізакліна́лямі |
| М. |
ізакліна́лі |
ізакліна́лях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ізакліна́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ізакліна́льны |
ізакліна́льная |
ізакліна́льнае |
ізакліна́льныя |
| Р. |
ізакліна́льнага |
ізакліна́льнай ізакліна́льнае |
ізакліна́льнага |
ізакліна́льных |
| Д. |
ізакліна́льнаму |
ізакліна́льнай |
ізакліна́льнаму |
ізакліна́льным |
| В. |
ізакліна́льны (неадуш.) ізакліна́льнага (адуш.) |
ізакліна́льную |
ізакліна́льнае |
ізакліна́льныя (неадуш.) ізакліна́льных (адуш.) |
| Т. |
ізакліна́льным |
ізакліна́льнай ізакліна́льнаю |
ізакліна́льным |
ізакліна́льнымі |
| М. |
ізакліна́льным |
ізакліна́льнай |
ізакліна́льным |
ізакліна́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
ізако́ла
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ізако́ла |
ізако́лы |
| Р. |
ізако́лы |
ізако́л |
| Д. |
ізако́ле |
ізако́лам |
| В. |
ізако́лу |
ізако́лы |
| Т. |
ізако́лай ізако́лаю |
ізако́ламі |
| М. |
ізако́ле |
ізако́лах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ізаксіге́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ізаксіге́на |
ізаксіге́ны |
| Р. |
ізаксіге́ны |
ізаксіге́н |
| Д. |
ізаксіге́не |
ізаксіге́нам |
| В. |
ізаксіге́ну |
ізаксіге́ны |
| Т. |
ізаксіге́най ізаксіге́наю |
ізаксіге́намі |
| М. |
ізаксіге́не |
ізаксіге́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ізалафо́бія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ізалафо́бія |
| Р. |
ізалафо́біі |
| Д. |
ізалафо́біі |
| В. |
ізалафо́бію |
| Т. |
ізалафо́біяй ізалафо́біяю |
| М. |
ізалафо́біі |
Крыніцы:
piskunou2012.
ізалейцы́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ізалейцы́н |
| Р. |
ізалейцы́ну |
| Д. |
ізалейцы́ну |
| В. |
ізалейцы́н |
| Т. |
ізалейцы́нам |
| М. |
ізалейцы́не |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ізале́кса
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ізале́кса |
ізале́ксы |
| Р. |
ізале́ксы |
ізале́ксаў |
| Д. |
ізале́ксе |
ізале́ксам |
| В. |
ізале́ксу |
ізале́ксы |
| Т. |
ізале́ксай ізале́ксаю |
ізале́ксамі |
| М. |
ізале́ксе |
ізале́ксах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.