Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

лы́сіна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. лы́сіна лы́сіны
Р. лы́сіны лы́сін
Д. лы́сіне лы́сінам
В. лы́сіну лы́сіны
Т. лы́сінай
лы́сінаю
лы́сінамі
М. лы́сіне лы́сінах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

лы́сінка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. лы́сінка лы́сінкі
Р. лы́сінкі лы́сінак
Д. лы́сінцы лы́сінкам
В. лы́сінку лы́сінкі
Т. лы́сінкай
лы́сінкаю
лы́сінкамі
М. лы́сінцы лы́сінках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

лы́сіць

‘рабіць каго-небудзь, што-небудзь лысым’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. лы́шу лы́сім
2-я ас. лы́сіш лы́сіце
3-я ас. лы́сіць лы́сяць
Прошлы час
м. лы́сіў лы́сілі
ж. лы́сіла
н. лы́сіла
Загадны лад
2-я ас. лы́сь лы́сьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час лы́сячы

Крыніцы: piskunou2012.

Лы́ска

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Лы́ска
Р. Лы́скі
Д. Лы́сцы
В. Лы́ску
Т. Лы́скай
Лы́скаю
М. Лы́сцы

Лы́скава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Лы́скава
Р. Лы́скава
Д. Лы́скаву
В. Лы́скава
Т. Лы́скавам
М. Лы́скаве

Лы́скаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Лы́скаўшчына
Р. Лы́скаўшчыны
Д. Лы́скаўшчыне
В. Лы́скаўшчыну
Т. Лы́скаўшчынай
Лы́скаўшчынаю
М. Лы́скаўшчыне

Лы́скі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Лы́скі
Р. Лы́сак
Лы́скаў
Д. Лы́скам
В. Лы́скі
Т. Лы́скамі
М. Лы́сках

Лыскі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Лыскі́
Р. Лыско́ў
Д. Лыска́м
В. Лыскі́
Т. Лыска́мі
М. Лыска́х

Лысо́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Лысо́ўшчына
Р. Лысо́ўшчыны
Д. Лысо́ўшчыне
В. Лысо́ўшчыну
Т. Лысо́ўшчынай
Лысо́ўшчынаю
М. Лысо́ўшчыне

лысу́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лысу́н лысуны́
Р. лысуна́ лысуно́ў
Д. лысуну́ лысуна́м
В. лысуна́ лысуно́ў
Т. лысуно́м лысуна́мі
М. лысуне́ лысуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.