лускападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лускападо́бны |
лускападо́бная |
лускападо́бнае |
лускападо́бныя |
| Р. |
лускападо́бнага |
лускападо́бнай лускападо́бнае |
лускападо́бнага |
лускападо́бных |
| Д. |
лускападо́бнаму |
лускападо́бнай |
лускападо́бнаму |
лускападо́бным |
| В. |
лускападо́бны (неадуш.) лускападо́бнага (адуш.) |
лускападо́бную |
лускападо́бнае |
лускападо́бныя (неадуш.) лускападо́бных (адуш.) |
| Т. |
лускападо́бным |
лускападо́бнай лускападо́бнаю |
лускападо́бным |
лускападо́бнымі |
| М. |
лускападо́бным |
лускападо́бнай |
лускападо́бным |
лускападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
лу́скат
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
лу́скат |
| Р. |
лу́скату |
| Д. |
лу́скату |
| В. |
лу́скат |
| Т. |
лу́скатам |
| М. |
лу́скаце |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Лу́скаўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Лу́скаўшчына |
| Р. |
Лу́скаўшчыны |
| Д. |
Лу́скаўшчыне |
| В. |
Лу́скаўшчыну |
| Т. |
Лу́скаўшчынай Лу́скаўшчынаю |
| М. |
Лу́скаўшчыне |
лу́скацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
лу́скаецца |
лу́скаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
лу́скаўся |
лу́скаліся |
| ж. |
лу́скалася |
| н. |
лу́скалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
лу́скаць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лу́скаю |
лу́скаем |
| 2-я ас. |
лу́скаеш |
лу́скаеце |
| 3-я ас. |
лу́скае |
лу́скаюць |
| Прошлы час |
| м. |
лу́скаў |
лу́скалі |
| ж. |
лу́скала |
| н. |
лу́скала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
лу́скай |
лу́скайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
лу́скаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
луска́ць
‘лушчыць, раскусваць, разгрызаць, есці з хрустам што-небудзь; патрэскваць, ламаючы што-небудзь сухое; забіваць, знішчаць каго-небудзь, што-небудзь; лопацца, трэскацца’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
луска́ю |
луска́ем |
| 2-я ас. |
луска́еш |
луска́еце |
| 3-я ас. |
луска́е |
луска́юць |
| Прошлы час |
| м. |
луска́ў |
луска́лі |
| ж. |
луска́ла |
| н. |
луска́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
луска́й |
луска́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
луска́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
луске́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
луске́рка |
луске́ркі |
| Р. |
луске́ркі |
луске́рак |
| Д. |
луске́рцы |
луске́ркам |
| В. |
луске́рку |
луске́рак |
| Т. |
луске́ркай луске́ркаю |
луске́ркамі |
| М. |
луске́рцы |
луске́рках |
Крыніцы:
piskunou2012.
луско́ўнік
‘рыба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
луско́ўнік |
луско́ўнікі |
| Р. |
луско́ўніка |
луско́ўнікаў |
| Д. |
луско́ўніку |
луско́ўнікам |
| В. |
луско́ўніка |
луско́ўнікаў |
| Т. |
луско́ўнікам |
луско́ўнікамі |
| М. |
луско́ўніку |
луско́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.