лупа́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лупа́ты |
лупа́тая |
лупа́тае |
лупа́тыя |
| Р. |
лупа́тага |
лупа́тай лупа́тае |
лупа́тага |
лупа́тых |
| Д. |
лупа́таму |
лупа́тай |
лупа́таму |
лупа́тым |
| В. |
лупа́ты (неадуш.) лупа́тага (адуш.) |
лупа́тую |
лупа́тае |
лупа́тыя (неадуш.) лупа́тых (адуш.) |
| Т. |
лупа́тым |
лупа́тай лупа́таю |
лупа́тым |
лупа́тымі |
| М. |
лупа́тым |
лупа́тай |
лупа́тым |
лупа́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Лу́паўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Лу́паўшчына |
| Р. |
Лу́паўшчыны |
| Д. |
Лу́паўшчыне |
| В. |
Лу́паўшчыну |
| Т. |
Лу́паўшчынай Лу́паўшчынаю |
| М. |
Лу́паўшчыне |
лупа́ціцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лупа́чуся |
лупа́цімся |
| 2-я ас. |
лупа́цішся |
лупа́ціцеся |
| 3-я ас. |
лупа́ціцца |
лупа́цяцца |
| Прошлы час |
| м. |
лупа́ціўся |
лупа́ціліся |
| ж. |
лупа́цілася |
| н. |
лупа́цілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
лупа́цься |
лупа́цьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
лупа́цячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
лу́паць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лу́паю |
лу́паем |
| 2-я ас. |
лу́паеш |
лу́паеце |
| 3-я ас. |
лу́пае |
лу́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
лу́паў |
лу́палі |
| ж. |
лу́пала |
| н. |
лу́пала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
лу́паючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
лупачы́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
лупачы́ |
| Р. |
лупачо́ў |
| Д. |
лупача́м |
| В. |
лупачы́ |
| Т. |
лупача́мі |
| М. |
лупача́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Лупачы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Лупачы́ |
| Р. |
Лупачо́ў |
| Д. |
Лупача́м |
| В. |
Лупачы́ |
| Т. |
Лупача́мі |
| М. |
Лупача́х |
лупа́шанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
лупа́шанне |
| Р. |
лупа́шання |
| Д. |
лупа́шанню |
| В. |
лупа́шанне |
| Т. |
лупа́шаннем |
| М. |
лупа́шанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
лупе́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лупе́жнік |
лупе́жнікі |
| Р. |
лупе́жніка |
лупе́жнікаў |
| Д. |
лупе́жніку |
лупе́жнікам |
| В. |
лупе́жніка |
лупе́жнікаў |
| Т. |
лупе́жнікам |
лупе́жнікамі |
| М. |
лупе́жніку |
лупе́жніках |
Крыніцы:
piskunou2012.