іхтыяфа́г
‘жывёла, якая харчуецца рыбай’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
іхтыяфа́г |
іхтыяфа́гі |
| Р. |
іхтыяфа́га |
іхтыяфа́гаў |
| Д. |
іхтыяфа́гу |
іхтыяфа́гам |
| В. |
іхтыяфа́га |
іхтыяфа́гаў |
| Т. |
іхтыяфа́гам |
іхтыяфа́гамі |
| М. |
іхтыяфа́гу |
іхтыяфа́гах |
Крыніцы:
piskunou2012.
іхтыяфа́ўна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
іхтыяфа́ўна |
| Р. |
іхтыяфа́ўны |
| Д. |
іхтыяфа́ўне |
| В. |
іхтыяфа́ўну |
| Т. |
іхтыяфа́ўнай іхтыяфа́ўнаю |
| М. |
іхтыяфа́ўне |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
іхтыяфтырыё́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
іхтыяфтырыё́з |
| Р. |
іхтыяфтырыё́зу |
| Д. |
іхтыяфтырыё́зу |
| В. |
іхтыяфтырыё́з |
| Т. |
іхтыяфтырыё́зам |
| М. |
іхтыяфтырыё́зе |
Крыніцы:
piskunou2012.
іхтыяфты́рыус
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
іхтыяфты́рыус |
іхтыяфты́рыусы |
| Р. |
іхтыяфты́рыусу |
іхтыяфты́рыусаў |
| Д. |
іхтыяфты́рыусу |
іхтыяфты́рыусам |
| В. |
іхтыяфты́рыус |
іхтыяфты́рыусы |
| Т. |
іхтыяфты́рыусам |
іхтыяфты́рыусамі |
| М. |
іхтыяфты́рыусе |
іхтыяфты́рыусах |
Крыніцы:
piskunou2012.
іхтыяцы́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
іхтыяцы́д |
іхтыяцы́ды |
| Р. |
іхтыяцы́ду |
іхтыяцы́даў |
| Д. |
іхтыяцы́ду |
іхтыяцы́дам |
| В. |
іхтыяцы́д |
іхтыяцы́ды |
| Т. |
іхтыяцы́дам |
іхтыяцы́дамі |
| М. |
іхтыяцы́дзе |
іхтыяцы́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
і́цвіна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
і́цвіна |
і́цвіны |
| Р. |
і́цвіны |
і́цвін |
| Д. |
і́цвіне |
і́цвінам |
| В. |
і́цвіну |
і́цвіны |
| Т. |
і́цвінай і́цвінаю |
і́цвінамі |
| М. |
і́цвіне |
і́цвінах |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Ічке́рыя
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ічке́рыя |
| Р. |
Ічке́рыі |
| Д. |
Ічке́рыі |
| В. |
Ічке́рыю |
| Т. |
Ічке́рыяй Ічке́рыяю |
| М. |
Ічке́рыі |
іша́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
іша́к |
ішакі́ |
| Р. |
ішака́ |
ішако́ў |
| Д. |
ішаку́ |
ішака́м |
| В. |
ішака́ |
ішако́ў |
| Т. |
ішако́м |
ішака́мі |
| М. |
ішаку́ |
ішака́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
іша́чы
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
іша́чы |
іша́чая |
іша́чае |
іша́чыя |
| Р. |
іша́чага |
іша́чай іша́чае |
іша́чага |
іша́чых |
| Д. |
іша́чаму |
іша́чай |
іша́чаму |
іша́чым |
| В. |
іша́чы (неадуш.) іша́чага (адуш.) |
іша́чую |
іша́чае |
іша́чыя (неадуш.) іша́чых (адуш.) |
| Т. |
іша́чым |
іша́чай іша́чаю |
іша́чым |
іша́чымі |
| М. |
іша́чым |
іша́чай |
іша́чым |
іша́чых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.