Безмяны́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Безмяны́ |
| Р. |
Безмяно́ў |
| Д. |
Безмяна́м |
| В. |
Безмяны́ |
| Т. |
Безмяна́мі |
| М. |
Безмяна́х |
безнаві́нава
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| безнаві́нава |
- |
- |
безнагля́дна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| безнагля́дна |
безнагля́дней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
безнагля́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
безнагля́днасць |
| Р. |
безнагля́днасці |
| Д. |
безнагля́днасці |
| В. |
безнагля́днасць |
| Т. |
безнагля́днасцю |
| М. |
безнагля́днасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
безнагля́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
безнагля́дны |
безнагля́дная |
безнагля́днае |
безнагля́дныя |
| Р. |
безнагля́днага |
безнагля́днай безнагля́днае |
безнагля́днага |
безнагля́дных |
| Д. |
безнагля́днаму |
безнагля́днай |
безнагля́днаму |
безнагля́дным |
| В. |
безнагля́дны (неадуш.) безнагля́днага (адуш.) |
безнагля́дную |
безнагля́днае |
безнагля́дныя (неадуш.) безнагля́дных (адуш.) |
| Т. |
безнагля́дным |
безнагля́днай безнагля́днаю |
безнагля́дным |
безнагля́днымі |
| М. |
безнагля́дным |
безнагля́днай |
безнагля́дным |
безнагля́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.