лінчава́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лінчава́льнік |
лінчава́льнікі |
| Р. |
лінчава́льніка |
лінчава́льнікаў |
| Д. |
лінчава́льніку |
лінчава́льнікам |
| В. |
лінчава́льніка |
лінчава́льнікаў |
| Т. |
лінчава́льнікам |
лінчава́льнікамі |
| М. |
лінчава́льніку |
лінчава́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
лінчава́льніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лінчава́льніцкі |
лінчава́льніцкая |
лінчава́льніцкае |
лінчава́льніцкія |
| Р. |
лінчава́льніцкага |
лінчава́льніцкай лінчава́льніцкае |
лінчава́льніцкага |
лінчава́льніцкіх |
| Д. |
лінчава́льніцкаму |
лінчава́льніцкай |
лінчава́льніцкаму |
лінчава́льніцкім |
| В. |
лінчава́льніцкі (неадуш.) лінчава́льніцкага (адуш.) |
лінчава́льніцкую |
лінчава́льніцкае |
лінчава́льніцкія (неадуш.) лінчава́льніцкіх (адуш.) |
| Т. |
лінчава́льніцкім |
лінчава́льніцкай лінчава́льніцкаю |
лінчава́льніцкім |
лінчава́льніцкімі |
| М. |
лінчава́льніцкім |
лінчава́льніцкай |
лінчава́льніцкім |
лінчава́льніцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
лінчава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
лінчава́нне |
| Р. |
лінчава́ння |
| Д. |
лінчава́нню |
| В. |
лінчава́нне |
| Т. |
лінчава́ннем |
| М. |
лінчава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
лінчава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лінчава́ны |
лінчава́ная |
лінчава́нае |
лінчава́ныя |
| Р. |
лінчава́нага |
лінчава́най лінчава́нае |
лінчава́нага |
лінчава́ных |
| Д. |
лінчава́наму |
лінчава́най |
лінчава́наму |
лінчава́ным |
| В. |
лінчава́ны (неадуш.) лінчава́нага (адуш.) |
лінчава́ную |
лінчава́нае |
лінчава́ныя (неадуш.) лінчава́ных (адуш.) |
| Т. |
лінчава́ным |
лінчава́най лінчава́наю |
лінчава́ным |
лінчава́нымі |
| М. |
лінчава́ным |
лінчава́най |
лінчава́ным |
лінчава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
лінчава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лінчава́ны |
лінчава́ная |
лінчава́нае |
лінчава́ныя |
| Р. |
лінчава́нага |
лінчава́най лінчава́нае |
лінчава́нага |
лінчава́ных |
| Д. |
лінчава́наму |
лінчава́най |
лінчава́наму |
лінчава́ным |
| В. |
лінчава́ны (неадуш.) лінчава́нага (адуш.) |
лінчава́ную |
лінчава́нае |
лінчава́ныя (неадуш.) лінчава́ных (адуш.) |
| Т. |
лінчава́ным |
лінчава́най лінчава́наю |
лінчава́ным |
лінчава́нымі |
| М. |
лінчава́ным |
лінчава́най |
лінчава́ным |
лінчава́ных |
Кароткая форма: лінчава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
лінчава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лінчава́ны |
лінчава́ная |
лінчава́нае |
лінчава́ныя |
| Р. |
лінчава́нага |
лінчава́най лінчава́нае |
лінчава́нага |
лінчава́ных |
| Д. |
лінчава́наму |
лінчава́най |
лінчава́наму |
лінчава́ным |
| В. |
лінчава́ны (неадуш.) лінчава́нага (адуш.) |
лінчава́ную |
лінчава́нае |
лінчава́ныя (неадуш.) лінчава́ных (адуш.) |
| Т. |
лінчава́ным |
лінчава́най лінчава́наю |
лінчава́ным |
лінчава́нымі |
| М. |
лінчава́ным |
лінчава́най |
лінчава́ным |
лінчава́ных |
Кароткая форма: лінчава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
лінчава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
лінчу́ецца |
лінчу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
лінчава́ўся |
лінчава́ліся |
| ж. |
лінчава́лася |
| н. |
лінчава́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
лінчава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лінчу́ю |
лінчу́ем |
| 2-я ас. |
лінчу́еш |
лінчу́еце |
| 3-я ас. |
лінчу́е |
лінчу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
лінчава́ў |
лінчава́лі |
| ж. |
лінчава́ла |
| н. |
лінчава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
лінчу́й |
лінчу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
лінчу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
лі́нь
‘рыба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лі́нь |
ліні́ |
| Р. |
ліня́ |
лінёў |
| Д. |
ліню́ |
ліня́м |
| В. |
ліня́ |
лінёў |
| Т. |
лінём |
ліня́мі |
| М. |
ліні́ |
ліня́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
лі́нь
‘канат’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лі́нь |
ліні́ |
| Р. |
ліня́ |
лінёў |
| Д. |
ліню́ |
ліня́м |
| В. |
лі́нь |
ліні́ |
| Т. |
лінём |
ліня́мі |
| М. |
ліні́ |
ліня́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.